Vleesgerecht

Kalfsvlees Orloff is een traditioneel Russisch gerecht dat zijn oorsprong vindt in de 19e eeuw. Het bestaat uit dun gesneden kalfsvlees dat gevuld is met gepureerde uien en champignons. De combinatie van deze ingrediënten wordt overgoten met Mornaysaus en in de oven gebakken tot het een goudbruine kleur krijgt. Er wordt aangenomen dat kalfsvlees Orloff is uitgevonden door een Franse chef-kok genaamd Urbain Dubois, die destijds voor Prins Orloff werkte.

Kalfsvlees Orloff

De naam van dit Tsjechische nationale gerecht betekent simpelweg varkensgebraad met broodknoedels en zuurkool. Varkensvlees wordt in de oven geroosterd met gehakte uien en het braadvocht wordt ingekookt tot een saus die bij het gerecht wordt geserveerd. De zuurkool kan worden gestoofd of puur worden geserveerd en kan variëren van zoet tot zuur, afhankelijk van de chef. Zuurkool kan ook worden vervangen door rode kool of worden verrijkt met de toevoeging van plakjes spek en karwijzaad, een specerij die vaak wordt gebruikt in de Tsjechische nationale keuken. Gewoon broodknoedels zijn meestal standaard bij dit gerecht, maar af en toe verschijnen er aardappelknoedels in plaats daarvan. Vepřo-knedlo-zelo wordt in de meeste Tsjechische huishoudens geserveerd als een gewone weekendmaaltijd, maar het is ook vaak het centrale gerecht dat wordt geserveerd tijdens het kerstdiner. Er wordt aangenomen dat het gerecht Duitse oorsprong heeft en de Duitse kooktraditie heeft vrijwel zeker de drie essentiële onderdelen van het gerecht beïnvloed. Het is echter een Tsjechisch nationaal gerecht geworden en het is te vinden in elk traditioneel restaurant in het land. Voor de lokale bevolking is een goed Tsjechisch pilsbier een must, naast deze troostrijke, stevige klassieker.

We kneden het goud

Traditionele wijnkebab is een populaire Bulgaarse stoofpot met vlees en wijn, die worden gecombineerd met verschillende groenten en kruiden. Dit eenpansgerecht kan met elk type vlees worden gemaakt, maar rundvlees is de meest voorkomende keuze. Het vlees wordt in blokjes gesneden en in olie bruin gebakken, en vervolgens gestoofd met verschillende groenten zoals wortelen, selderij, uien, prei en paprika's. Tot slot wordt er een royale hoeveelheid wijn, meestal rood, aan de pot toegevoegd en gekookt tot de smaken zich vermengen en de saus een donkerbruine kleur en een specifieke dikte krijgt. Het gerecht wordt meestal gekruid met laurierblaadjes, peperkorrels en piment, die een scherpe smaak aan de stoofpot geven, die vaak wordt aangetroffen in traditionele Bulgaarse restaurants, vooral in de winter. Wijnkebab combineert ongelooflijk goed met gewone rijst of aardappelpuree. Voor het serveren wordt het meestal gegarneerd met versgehakte peterselie.

Wijn kebab

Belgium

Vitoulet is een Belgische gehaktbal die meestal wordt gemaakt met een combinatie van gemalen varkensvlees, gemalen kalfsvlees, brood, melk, eieren, sjalotten en peterselie. Het vleesmengsel wordt meestal op smaak gebracht met zout, peper en nootmuskaat en wordt vervolgens gevormd tot ballen die worden gebakken in gesmolten boter tot ze mooi gekleurd en knapperig zijn aan alle kanten. Een andere versie vraagt om het maken van licht langwerpige gehaktballen met een combinatie van gemalen kalfsvlees of kalfs- en varkensvlees, eidooiers, in melk geweekt brood, peterselie, zout en peper. Voor die versie moeten de gehaktballen worden gerold in broodkruimels voordat ze worden gebakken in bruine boter. Vitoulet-gehaktballen worden meestal geassocieerd met de Belgische stad Charleroi en worden vaak verward met een andere Belgische gehaktbal genaamd boulet à la li&eacute;geoise, die afkomstig is uit de stad Luik en meestal bestaat uit gemalen varkensvlees en rundvlees, eidooiers, uien, room, witbrood en peterselie. Afgezien van de verschillende ingrediënten zijn de boulet-gehaktballen meestal groter dan de vitoulets en worden ze meestal warm geserveerd, met saus ernaast. Vitoulet-gehaktballen kunnen daarentegen zowel warm als koud worden gegeten, met of zonder saus, en worden vaak geserveerd met aardappelen en een verse salade ernaast.

Wijn

Wallenbergare is een klassieke Zweedse burger gemaakt van gemalen kalfsvlees dat gemengd wordt met eidooiers en room, en vervolgens gerold in broodkruimels. De gebruikelijke bijgerechten zijn groene erwten, wortels, gekookte of gepureerde aardappelen en bosbessenjam. Er zijn verschillende verhalen over de oorsprong van dit gerecht, maar het is zeker dat het vernoemd is naar Marcus Wallenberg, een lid van een beroemde Zweedse familie. Eén verhaal suggereert dat Wallenberg, na zijn terugkomst van een zakenreis, naar zijn favoriete restaurant Cecile in Stockholm ging en de chef, Julius Carlsson, vroeg om een gerecht te maken dat vergelijkbaar was met het gerecht dat hij tijdens zijn reis at. Een ander verhaal suggereert dat het gerecht eind 1800 werd bedacht door Wallenbergs schoonvader Charles Emile Hagdahl, een beroemde Zweedse chef-kok. Hoe het ook zij, dit klassieke Zweedse gerecht is erg populair in het hele land.

Wallenbergare

Warak enab is een traditioneel gerecht uit het Midden-Oosten dat bestaat uit gevulde druivenbladeren die worden gekookt in een bouillon met citroensmaak. De ingrediënten zijn onder andere druivenbladeren, rundergehakt, rijst, piment, kaneel, zout, citroensap, olie en lamskoteletten of ribben voor de bouillon. Eenmaal gekookt, worden deze gevulde broodjes meestal gegarneerd met een paar citroenschijfjes erbovenop of, als alternatief, olijven en plakjes tomaat.

Warak enab

South Africa

Waterblommetjiebredie is een seizoensgebonden Zuid-Afrikaanse stoofpot die oorspronkelijk uit de Westkaap komt. De naam kan worden vertaald als kleine waterbloemstoofpot. Deze stevige stoofpot wordt bereid in de natte maanden van juni tot september en bevat een combinatie van waterblommetjie-bloemen, lamsvlees (knokkels, nek of rib), uien, witte peper, wilde zuring en extra ingrediënten zoals knoflook, koriander, aardappelen, citroen, olijfolie en verschillende kruiden. Het vlees wordt eerst bruin gebakken en vervolgens gemengd met andere ingrediënten. De combinatie wordt langzaam gestoofd tot het vlees mals is. Als het klaar is, wordt aanbevolen om de stoofpot te serveren met witte rijst ernaast. Interessant genoeg werd deze lokale delicatesse voor het eerst bereid door de Khoi-indianen die de eerste kolonisten hadden geleerd hoe ze deze bloemen als voedsel konden gebruiken.

Waterbloempje

Waterzooi is een traditionele Belgische visstoofpot met een romige consistentie. Het bevat julienne-gesneden groenten, een ei en een soep op basis van room. Het gerecht is ontstaan in de stad Gent en volgens de meest populaire overtuiging waren de rivieren rond de stad rijk aan vis, dus werd het gerecht uitgevonden als een nieuwe manier om vis in de traditionele Belgische keuken te verwerken. De afname van de vispopulatie en vervuiling hebben er echter voor gezorgd dat dit gerecht opnieuw is uitgevonden en tegenwoordig wordt het vaak met kip bereid. Hoewel het ook in andere Belgische regio's en steden te vinden is, heeft Gent zich gespecialiseerd in de bereiding van het gerecht en zijn er talloze restaurants in de stad die waterzooi als hun kenmerkende gerecht aanbieden. Het wordt meestal gecombineerd met knapperig Frans brood aan de zijkant en gegarneerd met gehakte peterselie of kervel.

Waterzooi

Weihnachtsgans is een traditionele Duitse geroosterde gans die wordt bereid voor Kerstmis. De gans wordt meestal gevuld met uien, pruimen, kastanjes, appels en/of dadels. Hij wordt ook vaak gevuld met een deeg- of vleesvulling. Hij wordt in de meeste gevallen op smaak gebracht met zout, peper, tijm en marjolein. Nadat hij is bereid, wordt de gans geserveerd met eenvoudige basisgerechten zoals dumplings, spätzle, rode kool en jus. Er wordt aangenomen dat de praktijk van dit gerecht voortkomt uit een oud katholiek gebruik - op St.Martins Day (11 november) wordt een Martins-gans bereid en wanneer de vastenperiode eindigt, op kerstavond, werd er een andere gans bereid om te vieren, genaamd Weihnachtsgans.

Kerstmis

China

Wenchang kip is een van de populairste gevogeltegerechten in China, met name in het stadsgebied Wenchang in Hainan. Er wordt aangenomen dat het gerecht is ontstaan tijdens de Ming-dynastie, toen een ambtenaar uit Wenchang de kippen uit zijn geboortestad had meegenomen en ze als geschenk aan de keizer had gegeven. Toen de keizer het gerecht met zijn kippen probeerde, vond hij het zo lekker dat hij het gerecht Wenchang kip noemde. Kippen worden meestal gevoed met een dieet van kokos en pindazemelen, wat resulteert in smaakvol, aromatisch vlees. Het gerecht wordt meestal gegeten door stukjes kip te dippen in een combinatie van kruiden zoals gember en zout. De gebruikelijke begeleiding bij het gerecht is Hainanese kippenrijst, bereid met zout, kippensoep en kippenvet. De afgelopen decennia is Wenchang kip populair geworden in zowel China als in landen als Hong Kong en Taiwan.

Wenchang-ji

United States

West Texas barbecue (ook bekend als cowboy-stijl) is een type Amerikaanse regionale barbecuestijl waarbij het vlees niet gerookt wordt, maar direct op mesquitekolen wordt gekookt. Geit, lam, kip en rundvlees zijn de meest typische soorten vlees die in deze barbecuestijl worden gebruikt. De kooktijd is kort, dus dunner vlees zoals worst, ribben en koteletten zijn doorgaans succesvoller met deze barbecuemethode.

Barbecue in West-Texaanse stijl

Austria

Wiener saftgulasch wordt gezien als het Oostenrijkse antwoord op Hongaarse goulash en is een stevige stoofpot die bestaat uit in blokjes gesneden mager rundvlees gedrenkt in een dikke, smaakvolle jus. Hoewel het is geëvolueerd van de Hongaarse versie van het gerecht, wordt Oostenrijkse rundvleesgoulash beschouwd als een gastronomische delicatesse op zich. Het wordt meestal bereid met rundvlees (traditioneel mager runderschenkel), uien, tomatenpuree en reuzel, terwijl de combinatie meestal op smaak wordt gebracht met azijn, Hongaarse paprika, laurierblaadjes, marjolein, karwij, citroenschil, jeneverbessen, suiker, zout en zwarte peper. Wat deze variëteit goulash onderscheidt van de rest, is de dikke en gladde consistentie van de saus die wordt bereikt door het kookproces, zonder toevoeging van verdikkingsmiddelen zoals roux, zure room of bloem, evenals de rijke, hartige en pittige smaak van de stoofpot. Het wordt aanbevolen om deze Oostenrijkse specialiteit ten minste een dag voor consumptie te bereiden, omdat de smaak naar verluidt aanzienlijk verbetert met de tijd. Traditioneel wordt Wiener saftgulasch gegeten met bijgerechten als nockerl (een soort dumplings), spätzle (noedels), aardappelen of kaiserbroodjes (krokante ronde broodjes). De populariteit van de rundvleesstoofpot heeft geleid tot talloze variaties in het hele land, waaronder de variant die bekendstaat als fiakergulasch (koetsiersgoulash).

Wiener Saftgulasch

Een van de bekendste gerechten uit de Oostenrijkse keuken, de Wiener schnitzel, is een uitgedunde, gepaneerde en in de pan gebakken kalfskotelet die traditioneel wordt geserveerd met een klodder bosbessenjam, partjes citroen en geboterde peterselieaardappelen, een simpele aardappelsalade of frietjes. Het gerecht is beschermd onder de Oostenrijkse wet en - als het Wiener schnitzel genoemd mag worden - moet het met kalfsvlees worden gemaakt. Varkensvlees wordt echter vaak gebruikt in plaats van kalfsvlees omdat het beter verkrijgbaar en goedkoper is. Zo'n schnitzel wordt niet beschouwd als een echte Wiener schniztel en wordt Wiener schnitzel vom schwein (letterlijk Wiener schnitzel van varkensvlees) of schnitzel Wiener art (letterlijk Weense schnitzel) genoemd. Maar helaas is de schnitzel die met varkensvlees is gemaakt tegenwoordig wat de meeste mensen beschouwen als de echte Wiener schnitzel. Zelfs Figlmüller, waarschijnlijk de populairste schnitzelplek in Wenen, biedt zowel de Wiener schnitzel met varkensvlees als de schnitzel met kalfsvlees. Ondanks dat dit gerecht een van de populairste gerechten van Oostenrijk is, wordt er gesuggereerd dat dit Oostenrijkse nationale gerecht eigenlijk ergens anders is uitgevonden. Volgens een legende zou de Oostenrijkse veldmaarschalk Josef Radetzky in de 19e eeuw de schnitzel naar Wenen hebben meegenomen toen hij thuiskwam uit Italië, waar hij had genoten van de Milanese cotoletta, een gerecht dat behoorlijk veel lijkt op de Weense klassieker. Ongeacht de ware oorsprong blijft de knapperige maar malse Wiener schnitzel een favoriet in Oostenrijk en daarbuiten.

Wiener Schnitzel

Germany

Wiesn Hendl is de Beierse gebraden kip, traditioneel alleen gekruid met zout en soms peterselie, vervolgens gegrild en verkocht als halve kip of hele kip. Tijdens het braden wordt de kip vaak overgoten met gesmolten boter. Het is te vinden in veel biertuinen en het is vooral populair tijdens het Oktoberfest. Wanneer hendl wordt geserveerd, wordt het meestal vergezeld door aardappelsalade of grote pretzels, brezn genaamd.

Wiesn Hendl

Wildschwein in burgunder is een traditioneel Duits gerecht dat bestaat uit wild zwijn gekookt in bourgognewijn. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van wild zwijnbil, uien, wortelen, selderij, tijm, citroenschil, peperkorrels, jeneverbessen, wijnazijn, kruidnagel, rode bourgognewijn, maizena en zout. Het bil van het wild zwijn wordt gemarineerd in een combinatie van wortelen, uien, selderij, tijm, citroenschil, peperkorrels, jeneverbessen, water en azijn. Na drie of vier dagen wordt het vlees bezaaid met kruidnagels en op smaak gebracht met zout. De marinade wordt gemengd met wijn, aan de kook gebracht en het zwijn wordt tot drie uur in het mengsel gestoofd of tot het mals is. Als het klaar is, wordt het vlees in de oven geroosterd tot het aan alle kanten goed bruin is. De saus wordt gebonden met maizena en vervolgens over het vlees gegoten voordat het wordt geserveerd.

Wildzwijn in Bourgondië

Woihinkelche is een traditioneel Duits kipgerecht dat afkomstig is uit het wijnbouwgebied Rheingau, ten noorden van Mainz. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van kip, uien, knoflook, room, boter, champignons, witte druiven, droge witte wijn (Riesling heeft de voorkeur), zout, peper, olie en dragon. De kip wordt in stukken gesneden en ingewreven met zout, peper en dragon voordat het in een pan aan alle kanten bruin wordt gebakken. De uien, knoflook en wijn worden aan de pan toegevoegd en het gerecht wordt op laag vuur gekookt. De kip wordt eruit gehaald en de room wordt door de saus geklopt tot deze dikker wordt. De champignons worden in boter gebakken en samen met de kip aan de saus toegevoegd. De druiven worden aan de pan toegevoegd, het gerecht wordt op smaak gebracht met zout en peper en het wordt vervolgens warm geserveerd, bij voorkeur met gekookte witte rijst erbij.

Woihinkelche

Wołowina pieczona of roastbeef is een Poolse vleesspecialiteit. Het wordt meestal gemaakt van rundvlees dat is ingewreven met gedroogde kruiden, gekruid met zout en peper en vervolgens geroosterd in een ovenschaal tot het mals en sappig is. Het vlees wordt soms een nacht geweekt in een marinade van mosterd, gedroogde kruiden, knoflook en kruiden voordat het wordt gekookt. Het kan ook licht worden gestoofd in een droge pan voordat het wordt geroosterd met gehakte uien en wortelen. Het rundvlees wordt in dunne plakjes gesneden en meestal geserveerd met de kooksaus eroverheen. Dit gerecht wordt meestal gegeten als lunch of diner, samen met gestoomde groenten, verse salades of harde kazen. Dunne plakjes roastbeef passen goed in sandwiches, salades, loempia's of frittata's.

Wołowina-stuk

Wu xi rou gu tou is een traditioneel Chinees gerecht dat oorspronkelijk uit Wuxi in Jiangsu komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van varkensribbetjes, gember, bosuitjes, Shaoxing-wijn, steranijs, kaneel, sojasaus, suiker, zout, bouillon en aardappelzetmeel. De ribben worden in vette stukken vlees gesneden die worden gezouten, gekoeld, bedekt met koud water, gekookt, uitgelekt, gespoeld en in een aardewerken pot of pan worden gedaan met bosuitjes, gember, wijn, kruiden, sojasaus, bouillon en suiker. Het gerecht wordt een uur op middelhoog vuur gekookt en de gember, bosuitjes en kruiden worden vervolgens verwijderd en de saus wordt ingekookt. Aardappelzetmeel wordt aan de saus toegevoegd en de ribben worden vervolgens geserveerd met de ingedikte jus.

Wu xi rou gu tou

Xerem de festa is een traditioneel gerecht dat oorspronkelijk uit Kaapverdië komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van grof gemalen maïs (xerem), varkensvet, uien en varkensvlees. De xerem wordt geweekt in water met varkensvet en uien. De volgende dag worden het varkensvet, de gesneden uien en de blokjes varkensvlees in een grote pan gedaan en gemengd met de xerem. Het mengsel wordt bedekt met water, aan de kook gebracht en zachtjes gekookt tot alle vloeistof is opgenomen en het gerecht klaar is om te worden gegeten. Xerem de festa wordt meestal bereid voor bruiloften.

Xerem van het feest

Hoewel het vaak Chinese vleespastei wordt genoemd, lijkt xianbing meer op een oversized, gebakken jiaozi-stijl dumpling. Beide worden gemaakt met hetzelfde, basisdeeg van bloem en water, behalve dat het deeg voor xianbing in lagen wordt gelegd voordat het wordt uitgerold, en in tegenstelling tot jiaozi dumplings die worden gestoomd, worden xianbings gebakken. Als een van de kenmerken van de Noord-Chinese islamitische halāl-keuken, wordt de knapperige xianbing traditioneel gevuld met sojasaus-gekruid rundergehakt, gember en uien, terwijl het in andere regio's ook kan worden gevuld met varkensvlees, lamsvlees of zelfs met een volledig plantaardige vulling in de vegetarische versie. Xianbings worden beschouwd als echt comfortfood en hoewel ze gemakkelijk te vinden zijn in restaurants, vaak geserveerd met de stevige pittige en zure soep, zijn xianbings in Noord-China het populairst als straatvoedsel dat meestal warm wordt gegeten met een dipsaus bestaande uit sojasaus, sesamolie, knoflook en rijstazijn.