Vleesgerecht

China

Xinjiang lamsspiesjes zijn een gerecht dat bestaat uit stukjes lamsvlees (zelden zelfs schapenvlees) die aan een stokje worden geregen en vervolgens worden gegrild met een speciale techniek. Het lamsvlees wordt eerst in stukken gesneden, elk met een andere textuur en smaak. Elk stuk lamsvlees kan worden gegrild, van mager en vet vlees tot vel, pens, merg en orgaanvlees. De eerste stap is het kort grillen van het lamsvlees en het vervolgens dopen in heet schapenvet dat eerder is gesmolten in een metalen blik, wat de sappen vasthoudt en een rijke smaak toevoegt. Vervolgens worden de spiesjes gekruid - de kruiden verdelen zich gelijkmatig dankzij de vetlaag. Ten slotte worden de spiesjes terug op de grill gelegd en gegrild tot ze aan de buitenkant knapperig zijn, terwijl de binnenkant mals en sappig blijft.

Xinjiang lamsvlees spiesjes

X-Tudo is een ongewoon hoge burger die oorspronkelijk uit Brazilië komt. Hoewel er niet veel bekend is over de uitvinding, heeft deze burger (wat letterlijk met alles of kaas alles betekent) geen vaste ingrediënten, maar er zitten altijd veel toppings op. Vaak zijn dat rundvleespasteitjes, spek, sla, tomaten, maïs, gesmolten kaas, worstjes en gefrituurde aardappelstaafjes of shoestring potatoes. Deze gigantische burger wordt meestal geserveerd in papieren bakjes en is niet makkelijk om op te eten - de meeste mensen kunnen er hun mond niet omheen krijgen omdat hij zo groot is, wat het een rommelige eetervaring maakt.

X-Alles

Yakitori verwijst naar Japanse gegrilde kip waarbij stukken kippenvlees worden geregen met een bepaald type spies genaamd kushi (die gemaakt kan worden van staal of bamboe) en vervolgens traditioneel worden gegrild boven een houtskoolvuur. Afhankelijk van het stuk kip en de bereidingswijze zijn er verschillende soorten van dit gerecht. Een belangrijke stap bij het maken van yakitori is de kruiden, zout of zout-zoet, die tijdens of na het grillen kunnen worden gedaan. Zoute kruiden zijn gewoon zout dat soms kan worden gecombineerd met peper, terwijl zout-zoete kruiden eigenlijk taresaus zijn gemaakt van mirin, sojasaus, sake en suiker. Hedendaagse versies van yakitori verschenen voor het eerst tijdens het Meiji-tijdperk in de 19e eeuw, maar toen kip in de jaren 50 overvloedig beschikbaar werd, schoot de populariteit van kipspiezen omhoog en werd het gerecht populair onder de massa. In Japan kan yakitori worden gekocht in gespecialiseerde yakitoriwinkels, yakitori-ya genaamd, maar het wordt ook vaak geserveerd in Japanse gastropubs, izakaya genaamd. Omdat kipspiesjes zo makkelijk te bereiden zijn, en bovendien makkelijk mee te nemen, is het ook een populair straatvoedsel dat wordt verkocht bij yatai, de kleine Japanse eetstalletjes. Het gerecht is bedoeld om alleen met de handen te eten, vaak direct van de spies, en kan worden gecombineerd met een portie geroosterde groenten, terwijl elke hap idealiter moet worden weggespoeld met ijskoud bier.

Yakitori

Het nationale gerecht van Azerbeidzjan heet yarpaq dolmasi, een hartige maaltijd bestaande uit wijnbladeren gevuld met gehakt vlees, uien, rijst, zout, peper, boter en verse kruiden zoals koriander, dille en munt. Dolma behoort tot een familie van gevulde gerechten uit de keukens van het voormalige Ottomaanse Rijk en aangrenzende regio's zoals Rusland, het Midden-Oosten, de Kaukasus en Centraal- en Zuid-Azië. De lokale bevolking beweert dat Azerbeidzjan de beste dolma ter wereld heeft, en de redenatie hierachter is dat de druivenranken oorspronkelijk afkomstig zijn uit de bergachtige valleien van hun land. Yarpaq dolmasi wordt meestal 's middags of 's avonds gegeten, voor de late lunch of het diner. Het is een alledaags gerecht, even populair op feesten als op bruiloften. Azerbeidzjaanse dolma verschilt van alle anderen vanwege zijn vorm - het is klein en rond, in tegenstelling tot de langwerpige Turkse versie. Yarpaq dolmasi wordt een of twee keer per week als hoofdgerecht gegeten en wordt meestal geserveerd met een saus op basis van yoghurt en knoflook, of zure melk.

Yarpaq dolması

Yassa, ook bekend als kip yassa of poulet yassa, is het nationale gerecht van Senegal, een stoofpot bestaande uit kip die gemarineerd is in citroen, veel uien en azijn. De kip moet minimaal acht uur marineren in het mengsel, zodat het citroensap en de azijn de beet uit de uien halen en het taaie gevogelte uit de Casamance-regio malser maken. Kipstukken worden vervolgens op middelhoog vuur gekookt totdat de marinade een saus op zichzelf wordt. Dit proces resulteert in een ongelooflijk smaakvol en mals vlees dat traditioneel wordt geserveerd met luchtige rijst in vrolijk versierde borden. Andere voorbeelden van goede bijgerechten zijn fufu en couscous, met of zonder kikkererwten. Het wordt aanbevolen om yassa te combineren met gemberbier of groene thee met munt.

Janneke

Eendenkop is een pittige lokale specialiteit uit de Chinese stad Wuhan, maar het is ook een snack die veel wordt gegeten in heel China, met name in Shanghai. Het gerecht wordt gemaakt door een eendenkop te roerbakken met de toevoeging van kruiden en specerijen. Eendenkop heeft een knapperige smaak als gevolg van de roerbakmethode en het wordt beweerd dat het een gezond voedingsmiddel is, waarbij een van de eigenaren van de eendenkopwinkel beweert dat het de hersenkracht verbetert als het wordt geconsumeerd. Sommigen zeggen dat de smaak van het gerecht niet anders is dan het eten van een pittige kippenvleugel, terwijl anderen, zoals Kellie Schmitt van CNN, het beschrijven als een van de vreemdste gerechten van Shanghai. Wanneer de kop wordt geserveerd, moet deze met de vingers worden opengewrikt om bij het malse vlees aan de binnenkant te komen.

Ja jij ook

Deze stevige Griekse soep combineert malse rundvleesballetjes met een romige, smaakvolle bouillon. De gehaktballetjes en de bouillon worden meestal op smaak gebracht met verschillende verse kruiden en het hele gerecht wordt afgemaakt met de toevoeging van avgolemono, de romige ei- en citroensaus, die de bouillon dikker maakt en de karakteristieke pittige smaak toevoegt. Youvarlakia wordt traditioneel geassocieerd met de winter en wordt meestal vergezeld door brood en gegeten als een voedzaam hoofdgerecht.

Jevarlakia

Croatia

Zagrebački odrezak is een Kroatisch vleesgerecht dat bestaat uit kalfskoteletten die worden gestampt, gevuld met kaas en ham, opgerold, gepaneerd en vervolgens gebakken tot ze goudbruin en knapperig zijn. Tegenwoordig kent het gerecht veel variaties en sommige koks bereiden het met varkensvlees, kip of kalkoen. Het is belangrijk dat de kaas goed smelt en de ham moet zo min mogelijk vet bevatten. Eenmaal bereid, wordt dit sappige vleesgerecht meestal vergezeld door partjes citroen, rijst en erwten, aardappelen en groene salades.

Zagreb-vakantiebestemming

Iran

Zardak kebab is een traditioneel Iraans gerecht dat oorspronkelijk uit de provincie Isfahan komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van wortelen, rundergehakt, eieren, kikkererwtenmeel, uien, suiker, zout, peper, olie, saffraan en kurkuma. Het vlees wordt gemengd met zout, peper, geraspte wortelen, kikkererwtenmeel, geklopte eieren en uien. Het mengsel wordt gevormd tot vleespasteitjes (kebabs) die aan beide kanten in olie worden gebakken tot ze gaar zijn. Een mengsel van water, saffraan, kurkuma en suiker wordt gekookt tot het iets dikker wordt en de siroop wordt vervolgens over de gebakken kebabs gegoten. Voor het serveren wordt zardak kebab vaak gegarneerd met gehakte peterselie.

Zardak-kebab

Żeberka wędzone zijn gerookte ribben in Poolse stijl. Deze vleesspecialiteit wordt meestal gemaakt met varkensribben die in pekelwater zijn geweekt met kruiden als laurierblaadjes, marjolein, peperkorrels, piment, zout en knoflookteentjes. De gemarineerde ribben worden vervolgens koud of warm gerookt en warm of koud gegeten. Gerookte varkensribben kunnen worden gepocheerd, gecombineerd met zuurkool of toegevoegd aan soepen en stoofschotels voor extra smaak.

Żeberka-vrouwenzone

Zec na hvarski is een traditioneel Kroatisch gerecht afkomstig van het eiland Hvar. Het gerecht is gemaakt met een combinatie van konijn, laurierblaadjes, rozemarijn, selderij, peterselie, knoflook, uien, zout, peper, azijn, kruidnagel, olie, rode wijn en pro&scaron;ek. Het konijn wordt twee dagen gemarineerd in een mengsel van kruiden, specerijen, groenten en azijn. Vervolgens wordt het gedroogd en in de oven gebakken met de olie en de groenten uit de marinade. Eenmaal gebakken wordt het konijn in stukken gesneden en in een pan met gebakken uien gelegd. Rode wijn, pro&scaron;ek, zout, peper, uien, kruidnagel, laurierblaadjes en rozemarijn worden aan de pan toegevoegd en het gerecht wordt gesudderd tot het konijn mals is. Eenmaal klaar wordt het geserveerd met gekookte aardappelen bestrooid met gehakte peterselie.

Zec op water

Zec na istarski is een traditioneel Kroatisch gerecht dat oorspronkelijk uit Istrië komt. Het gerecht wordt gemaakt met een combinatie van konijn, pancetta, uien, knoflook, peterselie, wortelen, tomaten, bloem, olie, witte wijn, laurierblaadjes, rozemarijn en marjolein. Het konijn moet een nacht marineren. Het wordt vervolgens in blokjes gesneden, gebakken in olie, op smaak gebracht met zout en peper en uit de pan gehaald als het bruin is. De pancetta, uien, knoflook en peterselie worden in dezelfde pan gebakken, bestrooid met bloem en gemengd met gehakte tomaten, laurierblaadjes en rozemarijn. Zodra het mengsel borrelt, wordt het vlees terug in de pan gedaan en gestoofd tot alles mals is. Tegen het einde van de bereiding wordt witte wijn aan het gerecht toegevoegd en wordt het nog een paar minuten gestoofd. Het wordt aanbevolen om dit gerecht te serveren met gnocchi en een groene salade erbij.

Zec op istarski

Istrische žgvacet od koko&scaron;i wordt meestal bereid met kippendijen en -drumsticks, die eerst in de pan worden gebakken en vervolgens worden gestoofd in een saus op basis van tomaten en uien. Dit rustieke Kroatische gerecht vindt zijn oorsprong in de Italiaanse guazzetto, wat duidt op een specifieke manier van bereiden, namelijk het laten sudderen van de ingrediënten in een kleine hoeveelheid vloeistof. Het gerecht wordt bovendien op smaak gebracht met rozemarijn of marjolein en wordt traditioneel geserveerd met Istrische pasta fuži, hoewel het ook kan worden genoten met aardappelknoedels of polenta. De authentieke Istrische žgvacet wordt altijd gemaakt met kip, maar tegenwoordig zijn er ook andere variaties gemaakt met lams- of kalfsvlees. In de naburige Italiaanse stad Triëst staat hetzelfde gerecht bekend als fusi con sugo di gallina istriana, of wanneer het wordt geserveerd met tagliatelle, als tagliatelle con sugo di gallina istriana.

Kokosnoot van de kok

Žgvacet od teletine is een traditioneel Kroatisch gerecht dat oorspronkelijk uit de regio Istrië komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van kalfsvlees, uien, knoflook, tomaten, witte wijn, basilicum, peterselie, marjolein, bloem, olie, zout en peper. De kalfsvleesblokjes worden gebakken in olie, gevolgd door het toevoegen van uien, knoflook en peterselie aan de pan. Het mengsel wordt op smaak gebracht met marjolein, basilicum, zout en peper en wordt vervolgens gekookt in water of bouillon. Zodra het vlees mals is, wordt het gerecht bestrooid met bloem, geroerd, overgoten met witte wijn en gekookt tot de saus dik wordt. Žgvacet od teletine wordt traditioneel geserveerd met polenta of lokale fuži-pasta als bijgerecht.

Het is tijd voor teletine

Zhangcha eend is een eend gerookt met thee en camfor, afkomstig uit de Chinese provincie Sichuan, die bekend staat om zijn pittige gerechten. De bereiding van deze maaltijd is een proces van vijf stappen; eerst wordt het gemarineerd, dan gekookt, aan de lucht gedroogd, gerookt en ten slotte gebakken. Bij het serveren worden stukjes eendenvlees op gebao gelegd - een broodje in de vorm van een mossel.

Zhangcha ja

Geroosterde duifjes, gedomesticeerde, op de boerderij gefokte jonge duiven, zijn een van de unieke delicatessen die afkomstig zijn uit de Chinese Kantonese regio. Traditioneel worden jonge duifjes jonger dan vier weken geroosterd en in hun geheel geserveerd, inclusief kop en poten. Om het vlees voor te bereiden op het roosteren, worden duifjes meestal gemarineerd of kort gestoofd in heet water en gedroogd. Voor of tijdens het koken worden de binnenkanten gekruid met vijfkruidenpoeder en wordt de huid van de duif geglazuurd met een mengsel van sojasaus, rijstwijn, azijn, gember, honing of suiker en af en toe hoisinsaus. Deze techniek zorgt voor het gelakte uiterlijk, een donkere amberkleur en een ongelooflijk knapperige textuur van de huid. Het vijfkruidenpoeder dringt van binnenuit in het vlees en bedekt het met geurige aroma's. In de Chinese cultuur worden geroosterde duifjes meestal gegeten bij speciale gelegenheden zoals bruiloften en andere formele bijeenkomsten, maar ze zijn ook verkrijgbaar in veel restaurants waar ze worden geserveerd als een speciale delicatesse. Buiten China zijn gebraden duiven op de menukaart van sommige Chinese restaurants te vinden, geserveerd met groenten en soja- of hoisinsaus.

Zha ru ge

Zigeunerschnitzel is een Duitse specialiteit die bestaat uit een dunne, gepaneerde en in de pan gebakken kalfskotelet (maar varkensvlees of kip kan ook worden gebruikt) die vlak voor het serveren wordt afgemaakt met een pittige saus eroverheen. Deze schnitzel is vernoemd naar de saus waarmee hij wordt overgoten, die zigeunersaus of zigeunersaus wordt genoemd en die meestal wordt gemaakt met een combinatie van paprika's van verschillende kleuren, uien, tomatenpuree of tomaten, champignons, wijn, water, bouillon en kruiden zoals zoete en hete paprika. In Duitsland is het gerecht geen gebruikelijke huisgemaakte maaltijd, maar een typisch gerecht dat kan worden genoten in restaurants, cafetaria's en eetstalletjes. Zigeunerschnitzel wordt meestal vergezeld door bijgerechten zoals frietjes, salzkartoffeln (gezouten aardappelen) en salades, maar het past ook goed bij rijst of spätzle. De naam van dit gerecht wordt gezien als beledigend en politiek incorrect tegenover de Roma-bevolking. Daarom is het gerecht in sommige delen van Duitsland verboden en zijn er alternatieve namen voor deze schnitzel ontstaan, zoals balkanschnitzel of paprikaschnitzel.

Zigeunerschnitzel

Zigni of kai wat is een traditioneel Eritrees gerecht met een pittige smaak. Deze stoofpot bestaat uit blokjes vlees (voornamelijk rundvlees), uien, knoflook, tomaten en tomatenpuree, en wordt meestal op smaak gebracht met berbere kruidenmix, zout, peper, citroensap en koriander. Het wordt aanbevolen om zigni te serveren met injera platbrood. Hoewel zigni wordt beschouwd als het nationale gerecht van Eritrea, is het ook populair in Ethiopië, waar het bekend staat als kai wat.

Zigni

Netherlands

Zoervleis is een authentieke lekkernij die oorspronkelijk uit de provincie Limburg komt. Hoewel het traditioneel wordt gemaakt met paardenvlees dat in azijn wordt gemarineerd (vandaar de naam, zuur vlees), zijn er tegenwoordig moderne versies die rundvlees gebruiken. De stoofpot wordt extra verrijkt door de toevoeging van laurierblaadjes, kruidnagel, peperkorrels, appelstroop en stukjes ontbijtkoek. Door de vorming van een dikke jus tijdens het kookproces wordt zoervleis bijna altijd vergezeld door frietjes, vergelijkbaar met de razend populaire Canadese poutine.

Zoervleis

De term zrazy omvat een breed scala aan traditionele Poolse vleesgerechten. Het kan verwijzen naar gestampte en gestoofde schnitzels, maar tegenwoordig wordt de naam bijna door elkaar gebruikt voor verschillende soorten gevulde vleesrolletjes, in Polen bekend als zrazy zawijane. Elke variant van zrazy wordt meestal gemaakt met rundvlees, maar varkensvlees of wild worden ook af en toe gebruikt. Een essentieel element voor elke zrazy is om botloos vlees te gebruiken en het plat te stampen tot het dun is. Gewone zrazy worden meestal gekruid, gebakken en geserveerd met een bijbehorende saus. Zrazy zawijane-rollade is iets ingewikkelder, omdat het veel ingrediënten en combinaties van vulling bevat. Traditionele vullingen zijn uien, gedroogde of gebakken champignons, spek en in plakjes gesneden augurken, maar aardappelen of in plakjes gesneden hardgekookte eieren zijn ook gebruikelijk. Zrazy worden meestal stevig opgerold, bestrooid met bloem en kort gebakken voordat ze in bouillon worden gestoofd tot het vlees goed gaar en mals is. Zowel gewone als opgerolde zrazy worden altijd geserveerd overgoten met een romige saus gemaakt van de smaakvolle bouillon waarin het vlees is gestoofd, meestal met toevoeging van room of tomaten, uien en verschillende kruiden. Boekweitpap wordt traditioneel geserveerd als bijgerecht, maar gekookte of gepureerde aardappelen, bieten, rijst en zelfs de beroemde pierogi worden vaak geserveerd met een malse zrazy. Hoewel velen geloven dat dit een authentiek Pools gerecht is, zijn soortgelijke vleesgerechten overal in Centraal- en Oost-Europa te vinden. Poolse zrazy verschillen van het gelijknamige gerecht dat te vinden is in Litouwen en Oekraïne, dat meestal verwijst naar gevulde gehaktballen of aardappelknoedels.