Et yemeği

Croatia

Gu&scaron;čji paprika&scaron; Slavonija ve Baranja bölgesinden gelen geleneksel bir Hırvat yahnisi olup, özellikle Županja şehrinde popülerdir. Yahni kaz eti, soğan, yağ, su, havuç, maydanoz, kereviz ve kırmızı biber tozu ile yapılır. Pişirmenin sonuna doğru, yumurta, un ve tuzla yapılmış küçük erişteler tencereye eklenir ve yüzeye çıkana kadar pişirilir. Yemek oldukça eskidir ve tarla işçilerinin hasada çıktığı zamanlardan kalmadır. Kahvaltıda çeşitli soğuk etler yerler ve &scaron;ljivovica içerlerdi; gu&scaron;čji paprika&scaron; ise açık ateşte büyük miktarlarda hazırlanarak öğle yemeğine saklanırdı.

Kırmızı biber turşusu

Guska na turopoljski, Turopolje bölgesinden gelen geleneksel bir Hırvat yemeğidir. Bu şenlikli yemek genellikle bütün bir kaz, tuz ve yağ veya domuz yağı kombinasyonuyla yapılır. Kaz yıkanır, tuzla terbiye edilir ve derin ve geniş bir fırın tepsisine yerleştirilir. Isıtılmış domuz yağı veya yağ kazın üzerine dökülür ve kuş daha sonra ara sıra tavadaki sularla ıslatılarak fırında kızartılır. Kaz fırındayken, kaz taşlığı ve karaciğeri, yağ, soğan, sarımsak, tuz, karanfil, kırmızı biber, karabiber ve polenta unundan oluşan bir garnitür hazırlanır. Polenta pişirilir ve yağda sotelenmiş diğer malzemelerle karıştırılır. İş bittikten sonra kaz polentanın üzerine yerleştirilir ve yemek yenmeye hazır hale gelene kadar birkaç dakika daha pişirilir. Guska na turopoljski način genellikle şenlikli Noel sezonunda yapılır.

Guska ve turopoljski yolu

Gutui cu pui, Banat bölgesinden gelen geleneksel bir Rumen yemeğidir. Yemek genellikle tavuk budu, ayva, tereyağı, rom, yağ, un, şeker, biberiye ve tuzdan oluşan bir kombinasyonla yapılır. Ayvalar tereyağında sotelenir ve rom içinde pişirilirken, tavuk budu un içinde bulanır ve yağda kızartılır. Şeker orta ateşte dikkatlice ısıtılır ve suyla karıştırılır, ardından tavuk, ayva, biberiye ve tuzla karıştırılır ve hafifçe karamelize edilmiş bir sos içinde pişene kadar yavaşça pişirilir. Gutui cu pui hemen servis edilmelidir.

Gutui cu pui

Geleneksel olarak Noel sabahı servis edilen Guyana biber güveci, Güney Amerika anakarasındaki üçüncü en küçük ülke olan Guyana'nın ulusal yemeğidir. Başlangıçta Guyana'nın yerli halkı olan Kızılderililer tarafından icat edilen zengin ve doyurucu bir et yahnisi. Guyana biber güveci, rendelenmiş manyoktan yapılan ve ayrıca esmer şeker ve tarçınla tatlandırılan, Kızılderililer tarafından domuz eti, sığır eti, dana topu ve öküz kuyruğu gibi etleri korumanın bir yolu olarak kullanılan bir koruyucu olan cassareep kullanır. Et, cassareep ve kekik, tarçın, portakal kabuğu, karanfil, soğan ve sarımsak gibi baharatlarla karıştırılır ve hepsi birlikte bir güveçte pişirilir. Birkaç gün bekletilirse daha fazla lezzet kazandığı için daha iyi bir tada sahip olma eğilimindedir ve daha sonra basitçe yeniden ısıtılıp tekrar yenir. Yemek geleneksel olarak lezzetli güveç sularını emmek için kullanılan ev yapımı örgülü ekmek dilimleriyle servis edilir.

Guyana biberi

Gyros, domuz eti ve tavuk (Yunanistan'da) veya kuzu eti ve dana eti (diğer ülkelerde popüler) gibi etlerin dikey bir şişte pişirilmesiyle oluşan en popüler Yunan sokak yemeklerinden biridir. Et incecik dilimlenir ve daha sonra genellikle tzatziki gibi soslar ve domates, soğan, marul ve salatalık gibi sebzelerle birlikte pide ekmeğine yerleştirilir. Gyros, etin pişirildiği sürekli dönen dikey şişi ifade eden, çevirmek anlamına gelen Yunanca gheereezo kelimesinden türemiştir. Bazıları, gyrosun Büyük İskender zamanında, askerlerinin eti kılıçlarına geçirip ateşte pişirdiği sırada ortaya çıktığına inanır. Diğerleri ise gyrosun Yunanistan'a 1922'de Konstantinopolis ve İzmir'den gelen mültecilerle geldiğini iddia eder. Mültecilerin çoğu tüccar oldu ve gyrosun satıldığı duvardaki küçük delikleri olan kendi dükkanlarını açtılar. II. Dünya Savaşı'ndan sonra gyros popülerlik kazandı ve Avrupa, Avustralya ve Amerika Birleşik Devletleri'ne yayıldı. Günümüzde gyros, dünya çapında en çok tüketilen sokak lezzetlerinden biri olarak biliniyor.

Döner

Japan

Gyūdon, Japonya'daki en popüler ve ucuz fast food yemeklerinden biridir. Adı tam anlamıyla dana eti kasesi olarak tercüme edilebilir. Yemek, bir kase pilavın üzerinde servis edilen dana eti ve soğandan oluşur. Dana eti ve soğan, mirin, şeker, sake ve soya sosu kombinasyonunda pişirilerek yemeğe tuzlu-tatlı bir tat verir. Gyūdon-ya olarak bilinen restoranlarda, masada genellikle kırmızı zencefil turşusu ve kırmızı biber bulunur, böylece herkes yemeğini kişisel tercihlerine göre tatlandırabilir. Restoranlar genellikle bütçesine göre yemek yiyen çok sayıda aç öğrenci tarafından ziyaret edilir ve bu restoranların bazıları günün 24 saati açıktır. Bazen yemeğe çırpılmış çiğ yumurta karıştırılırken, doğranmış yeşil soğan yaygın bir garnitürdür. Miso çorbası, salatalar veya kimchi, gyūdon'a eşlik eden düzenli garnitürlerdir. Gyūdonun ilk versiyonunun, ince dilimlenmiş dana etinin bir tencerede sebzelerle pişirildiği gyūnabe adlı eski bir yemekten kaynaklandığı söylenir. Gyūdon'un ilk popüler versiyonu 1862 yılında Kantō bölgesinde ortaya çıktı ve günümüze kadar ucuz, besleyici ve lezzetli bir yemek olarak kaldı.

Gyudon

Hachee, sığır eti, tereyağı, soğan, et suyu ve sirkeden oluşan geleneksel bir Hollanda güvecidir. Genellikle defne yaprakları, karanfil, ardıç meyveleri, tuz ve karabiberle tatlandırılır. Güveç uzun süre yavaşça pişirilir ve yumuşak et ve zengin, lezzetli bir sos elde edilir. Hachee, başlangıçta kalan sebzeleri ve eti kullanmanın bir yolu olarak icat edilen bir köylü yemeğiydi. Yemeğin adı, güveç için et ve sebzeleri hazırlama yöntemine atıfta bulunan Fransızca "hacher" kelimesinden türemiştir.

Haçi

Hadžijski ćevap, soğan, domates, boğa boynuzu biberi, mantar, havuç ve sarımsakla sotelenip güveçte pişirilen, karabiber, kırmızı biber, maydanoz ve tuzla tatlandırılan geleneksel bir sığır eti yemeğidir. Yemek ocaktaki tencerede hazırlanır, ancak neredeyse pişince fırında pişirilir. Genellikle güveç, genellikle kilden yapılmış bir fırın tepsisine yerleştirilmeden önce üstü bağlanmış fırın kağıdına yerleştirilir ve pişirilir. Ayrıca, hadžijski ćevap genellikle fırınlanmak üzere ayrı ayrı kaplara paylaştırılır.

Hadžijski ćevap

Başlangıçta Çin'in güneyinde bulunan tropikal bir ada olan Hainan'da icat edilen mütevazı Hainan tavuklu pilavı, Singapur'un en popüler yemeklerinden biri haline geldi. Bir lokma büyüklüğünde parçalara kesilen buharda pişirilmiş tavuktan oluşur ve ardından hoş kokulu beyaz pirinçle servis edilir. Tabağa konduğunda, yemek soya sosu ve susam yağı ile gezdirilir ve dilimlenmiş salatalık ve baharatlı bir acı sosla servis edilir. Genellikle, buharda pişirilen sıvı daha sonra baharatlanır ve çorba olarak servis edilir. Tarif, 19. yüzyılda Hainanlı göçmenler tarafından Singapur'a getirildi ve bu eşsiz yemeği Singapur'da satan ilk satıcı tezgahını 1940'larda açtı. Ancak, yemeğin Hainan ve Singapur çeşitleri arasında bazı farklar vardır: Hainanlılar domuz suyu kullanmayı ve yemeği acı sos yerine dövülmüş zencefil ile servis etmeyi tercih eder. Orijinalinden bağımsız olarak, Singapur versiyonu favori çeşit haline geldi ve bugün genellikle sadece Singapur tavuklu pilavı olarak anılır. Restoranlarda da servis edilmesine rağmen bu meşhur yemek, Singapur'un her sokak köşesinde bulunabilen sokak satıcıları tarafından satılıyor.

Hainan usulü tavuklu pilav

Hakkeb&oslash;f, iri kıyılmış dana etinden yapılan bir Danimarka hamburger köftesi çeşididir. Mükemmel çıtır çıtır olana kadar tavada kızartılır, genellikle karamelize soğan ve haşlanmış patatesle birlikte servis edilir, bu yemeğe genellikle hakkeb&oslash;ffer med bl&oslash;de l&oslash;g denir. Danimarka'daki en yaygın ve en sevilen yemeklerden biri olduğu için çok sayıda versiyonu vardır ve hazır çeşitleri çoğu marketlerde mevcuttur. Hakkeb&oslash;f'in Kopenhag'ın dış mahallelerinde icat edildiğine ve ünlü Amerikan hamburgerinin bu köftenin yaratılmasına gerçek ilham kaynağı olduğuna inanılmaktadır.

Hakkebøf

Haku choila, Nepal kökenli geleneksel bir et yemeğidir. Bu, Newar topluluğunun en bilinen yemeklerinden biridir ve genellikle manda eti, yeşil soğan, sarımsak, zencefil, acı biber, hardal yağı, kişniş, kimyon, çemen otu, tuz ve buğday samanı kombinasyonuyla yapılır. Et uzun şeritler halinde kesilir, açık ateşte kızartılır, parçalara ayrılır, ardından diğer malzemelerle karıştırılır ve sıcak servis edilir. Geleneksel olarak hazırlandığında, duman eti daha yumuşak hale getireceğinden ateş buğday samanıyla yakılmalıdır. Günümüzde, tavuk, koyun eti ve ördek eti manda etinin yerini alabilir, ancak haku choila'nın bu versiyonları geleneksel olarak kabul edilmez.

Haku choila

Canada


Fagiolo di Sorana, baklagil dünyasının gerçek bir aristokratıdır; narin lezzeti ve rafine dokusuyla Toskana tarımının zirvesini temsil eden bir incidir. Pistoia eyaletindeki Pescia nehri kıyısındaki daracık ve özel bir arazi şeridinde yetiştirilen bu fasulye, o kadar kendine hastır ki Avrupa Birliği'nden prestijli Korumalı Coğrafi İşaret (IGP) statüsünü kazanmıştır. Fagiolo di Sorana'yı bu kadar eşsiz kılan şey, yetiştiği 'teruar'dır (toprak yapısı): Nehir kıyısındaki kumlu ve alüvyonlu toprak mineraller açısından son derece zengin ve oldukça hafiftir. Bu yapı, fasulyelerin o kadar ince ve hissedilemez bir zar geliştirmesini sağlar ki, pişirme sırasında bu zar neredeyse tamamen yok olur. Bu özellik, dayanıklılıktan ziyade inceliğe önem veren şefler ve gurmeler tarafından bu fasulyeyi dünyada en çok aranan baklagillerden biri yapar.

Fagiolo di Sorana'nın iki ana çeşidi vardır: biraz daha büyük ve geleneksel olarak inci beyazı olan 'Bianco' (beyaz) ve daha küçük, silindirik ve biraz daha sağlam, topraksı bir tada sahip olan 'Rosso' (kırmızı). Her iki çeşit de aynı efsanevi sindirim kolaylığını ve ipeksi kremsiliği paylaşır. Bu fasulyenin tarihi, ailelerin yüzyıllardır tohumları ve özel yetiştirme tekniklerini nesilden nesile aktardığı Sorana yerel topluluğuyla derinden iç içedir. Bitkiler, fasulyelerin olgunluğun en mükemmel anında hasat edilmesini sağlamak için genellikle titiz bir el emeği gerektiren geleneksel yöntemlerle yetiştirilir. Bu, seri üretim bir ürün değil; yıllık sınırlı hasatla sonuçlanan bir sevgi emeğidir ve her bir baklayı değerli bir mutfak hazinesine dönüştürür.

Fagiolo di Sorana'yı hazırlamak, malzemenin doğal mükemmeliyetine duyulan saygı ve ölçülülük arasında bir dengedir. Yoğun baharatlandırma veya uzun süreli yahni pişirme gerektirebilecek diğer fasulyelerin aksine, Fagiolo di Sorana en iyi halini en büyük sadelikle işlendiğinde alır. Geleneksel yöntem, onları 'al fiasco' yani başlangıçta bir şöminenin korlarının yanına yerleştirilen cam bir şişe içinde pişirmektir; günümüzde ise genellikle ağır bir tencerede sadece su, bir diş sarımsak, tek bir taze adaçayı yaprağı ve birkaç tane karabiber ile pişirilir. Buradaki püf noktası, fasulyelerin parçalanmadan yumuşamasını sağlayan yavaş ve nazik bir kaynatmadır. Piştikten sonra en geleneksel tüketim şekli 'sconditi'dir (sade); yani sadece o bölgenin kaliteli sızma zeytinyağı ve bir miktar deniz tuzu ile tatlandırılarak servis edilir. Bu minimalist yaklaşım, fasulyenin narin, fındıksı tatlılığının ve ağızda eriyen olağanüstü dokusunun ön plana çıkmasını sağlar.

Yemek eşleşmeleri dünyasında Fagiolo di Sorana, birçok rafine yemeğin zarif bir eşlikçisidir. Hafifliği ana proteini gölgelemediği için genellikle haşlanmış etlerin (lesso) veya narin ızgara balıkların yanında garnitür olarak servis edilir. Ayrıca yüksek kaliteli ton balığı veya ince dilimlenmiş kırmızı soğanla eşleştirilen sofistike salataların yıldızıdır. Gerçekten lüks bir Toskana deneyimi için, fasulyenin topraksı alt tonlarını mükemmel şekilde tamamlayan birkaç taze siyah trüf mantarı rendesiyle denemelisiniz. Şarap söz konusu olduğunda, fasulyenin yetiştiği toprağın mineralliğini yansıtacak, iyi bir yapıya sahip beyaz bir şarap seçin. Bir Vernaccia di San Gimignano veya Toskana kıyılarından gelen taze bir Vermentino, ferahlatıcı ve uyumlu bir denge sağlayacaktır. Gerçek Fagiolo di Sorana'yı deneyimlemek için, hasat festivali sırasında Sorana köyünü ziyaret etmeli veya 'cucina pistoiese' konusunda uzmanlaşmış yerel oserialardan birinde yemek yemelisiniz. Bu yemek bize bazen en olağanüstü lüksün, toprağın en basit ve en mükemmel şekilde yetiştirilmiş hediyelerinde bulunabileceğini hatırlatır.


Fagiolo di Sorana



Alman kasaplığında hals, sığır etinin boyun kısmını ifade eder. İneğin başa yakın üst kısmından alınan bu parça, karakteristik olarak daha kaslı ve güçlüdür. Bağ dokusu ve kas liflerinin yüksek içeriği nedeniyle, onu yumuşak ve lezzetli hale getirmek için özel pişirme teknikleri gerektirir. Hızlı pişirme yöntemleri için birinci sınıf bir tercih olmasa da, hals uzun süre kısık ateşte pişirme veya haşlama gerektiren yemeklerde değerlidir. Yavaş pişirildiğinde, lifler ve dokular parçalanır ve lezzetli ve yumuşak et elde edilir, bu da onu doyurucu güveçler, çorbalar ve yavaş pişirilen yemekler için ideal bir seçim haline getirir.



Haller



Fransız kasaplığında Hampe de b&oelig;uf, tabakta pişirilmiş veya dana göbeğinden elde edilen bifteği ifade eder. Bu et parçası uzun, düzdür ve yumuşaklığından ziyade lezzeti için değerlidir. Hampe de b&oelig;uf, güçlü lezzeti ve biraz sert dokusuyla bilinir. Et, doğru şekilde pişirilmez ve dilimlenmezse sert olabilen çok fazla bağ dokusuna sahiptir. Bu parça genellikle pişirmeden önce yumuşatmak için marine edilir. Genellikle yüksek ateşte hızlıca ızgara edilir veya ızgarada pişirilir ve çok sert olmasını önlemek için orta ateşten daha fazla pişirilmemelidir. Piştikten sonra, yumuşaklığını sağlamak için liflere karşı dilimlemek önemlidir. Bu parça genellikle fajita, sote veya lezzetli, mühürlenmiş dana eti gerektiren diğer tariflerde kullanılır.



Domuz pastırması

Saudi Arabia

Haneeth, Suudi Arabistan'ın Asir bölgesinden ve Yemen'in Şabva/Hadramut bölgesinden gelen, Arap Yarımadası'nda popüler olan geleneksel bir yemektir. Genellikle bir Tannour fırında pişirilen ve pirinç yatağında servis edilen, yavaş pişirilmiş, baharatlanmış kuzu eti içerir. Hazırlanışı, kemikli kuzu parçalarının benzersiz bir baharat karışımıyla kuru olarak ovalanmasını ve ardından fırında yaklaşık altı saat boyunca çok düşük bir sıcaklıkta yavaşça kızartılmasını içerir, böylece etin yumuşak ve sulu olduğundan emin olunur.

Haneeth

China

Hangzhou usulü soya sosunda salamura edilmiş ördek, Hangzhou mutfağının bölgenin otantik lezzetlerini sunan lezzetli bir spesiyalite yemeğidir. Bu yemek, marine edilmiş ördek etinden oluşur ve daha sonra soya sosuyla kaplanır ve pirinç veya erişte ile servis edilir. Dışı lezzetli bir şekilde çıtır çıtır, içi ise yumuşak ve nemli kalır, ördek genellikle soğuk olarak servis edilir. Bu yemek aromatiktir, baskın olarak tuzludur ve hafif tatlı bir tada sahiptir. Geleneksel olarak Çin Ay Yeni Yılı kutlamaları sırasında hazırlanır ve tüketilir.

Hangzhou jiang ya

Hangjungsal veya hanjeongsal, geleneksel Kore barbeküsünde sıklıkla kullanılan bir domuz eti parçası olan domuz yanak eti için kullanılan bir Kore adıdır. Bir bütün domuzun sadece yaklaşık 200 gram hangjungsal sağlaması nedeniyle, bu parça samgyeopsal (domuz göbeği) ve moksal (domuz boynu) kadar kolay erişilebilir değildir. Hangjungsalın dokusu çıtır çıtır ve çiğnenebilirken, aromaları diğer domuz etlerinden daha ağırdır, bu nedenle çok fazla olması önerilmez. Hangjungsal'ın eşit mermerleşmesi vardır ve dokusu çiğnenebilir olmasına rağmen, ızgara edildiğinde yumuşak ve suludur.

Hanjeongsal

Harput köftesi, Elazığ'dan (eski adıyla Harput) gelen geleneksel Türk köfteleridir. Yemek, kıyma, fesleğen, soğan, bulgur, salça, tuz, kırmızı biber, karabiber ve maydanozun bir kombinasyonuyla yapılır. Karışım küçük toplar halinde şekillendirilir ve köfteler daha sonra yağ, su ve salça karışımında pişirilir. Harput köfteleri piştikten sonra hemen ısıtılmış tabaklarda servis edilir.

Harput köftesi

Haşlama, haşlanmış kuzu eti ve havuç, patates, kereviz ve soğan gibi sebzelerden oluşan geleneksel bir Türk yemeğidir. Et çok yumuşayana ve neredeyse kemikten düşene kadar kaynatılmalıdır. Yemek geleneksel olarak tereyağı, un, limon suyu ve yumurta sarısından oluşan bir sosla servis edilir. Haşlamayı kıyılmış maydanozla süslemeniz ve sıcak servis etmeniz önerilir.

Haşlama

Hawawshi, ünlü pide ceplerine benzeyen, kıyma, sebze ve çeşitli baharatların lezzetli bir karışımıyla doldurulmuş geleneksel bir baladi ekmeğinden oluşan popüler bir Mısır atıştırmalığıdır. Cömertçe baharatlanmış et karışımı ekmek hamurunun içine yerleştirilir ve tüm tatlar birleşene, et pişene ve ekmek açık altın rengi ve çıtır bir doku elde edene kadar pişirilir. İster evde hazırlansın ister çeşitli Mısır yemek işletmelerinde tüketilsin, hawawshi genellikle taze sebzeler, salatalar ve çeşitli soslarla servis edilir.