Et yemeği

Italy

Scottadito, Roma ve Orta Apeninler'den gelen geleneksel bir İtalyan yemeğidir, ancak günümüzde ülke genelinde yapılmaktadır. Yemek, ızgara edilmiş kuzu pirzolalarından oluşur ve kuzu pirzolası, zeytinyağı, hardal, limon suyu, tuz, karabiber, sarımsak ve mercanköşk, nane ve kekik gibi otların bir kombinasyonu ile yapılır. Kuzu pirzolaları otlarla kaplanır ve zeytinyağı gezdirilir, ardından kömürde ızgara edilmeden önce bir saat bekletilir. Tamamen piştikten sonra kuzu pirzolaları tuz serpilir ve genellikle yanında bir sosla (zeytinyağı, limon suyu ve hardaldan oluşan) servis edilir. Yemek özellikle Paskalya şenlikleri sırasında popülerdir ve adı parmak yakma anlamına gelir çünkü çok sıcak servis edilir ve ellerinizle yenmesi gerekir.

Scottadito

İskoç tavşan körisi, İskoçya'dan gelen geleneksel bir yemektir, ancak Birleşik Krallık genelinde hazırlanır. Temelde köri eklenmiş bir İngiliz tavşan yahnisi. Yemeği hazırlamak için kullanılan malzemelerin listesi tavşan parçaları, pastırma, un, tereyağı, köri ezmesi, tavuk suyu, soğan, kereviz, mantar ve tuzdur. Et bir tavada kızartılır, bir kenara konur ve pastırma daha sonra aynı tavada sotelenir. Ardından ince bir sos yapmak için un, köri ezmesi ve tavuk suyu eklenir. Ateş azaltılır ve tavşan parçaları mantar, kereviz ve soğanla birlikte tavaya geri eklenir. Soğanlar yumuşayana, sos koyulaşana ve et tamamen pişene kadar köri pişirilir. İş bittikten sonra İskoç tavşan körisi geleneksel olarak basmati pirinci üzerinde sıcak olarak servis edilir.

İskoç Tavşan Körisi

Scouse, geleneksel olarak yanında ekmekle servis edilen doyurucu bir et ve sebze yahnisi olup, genellikle tüm lezzetli suları emmek için kullanılır. Liverpool'da bir konfor yemeği olmasına rağmen, birçok kişi bunun İrlanda yahnisi veya lapskaus adı verilen bir Norveç yemeğine dayandığına inanır. Kökeni ne olursa olsun, scouse Liverpool'daki yerel denizcilerin favorisi haline geldi ve bugün şehrin dört bir yanındaki çok sayıda pub ve kafede bulunabilir.

Scouse

Seco de cabrito, başlangıçta ülkenin kuzeyinde hazırlanan ancak günümüzde kıyı bölgelerinde de popüler olan geleneksel bir Peru yemeğidir. Acı biber, bezelye, havuç ve kişniş sosuyla pişirilen keçi etinden oluşur. Malzeme listesinde ayrıca soğan, kimyon, sarımsak, kekik, yağ ve baharatlar bulunur. Et kızartılır, ardından sos koyulaşana kadar diğer malzemelerle pişirilir. İş bittikten sonra seco de cabrito geleneksel olarak pirinç, fasulye ve haşlanmış manyokla tek tabaklık bir yemek olarak servis edilir. Bu yemek genellikle aile kutlamaları gibi şenlikli etkinlikler için hazırlanır ve ayrıca ısıtılıp ertesi gün servis edilebilir.

Cabrito Seco'su

Ecuador

Seco de chivo, geleneksel olarak kızarmış muz veya sarı pirinçle servis edilen kalın bir Ekvador yahnisi olan chivo'nun bir çeşididir. Bu versiyonda keçi eti kullanılır ve yemek neredeyse her zaman özel günler için yapılır. Başlangıçta, seco de chivo bir tür mısır içeceği olan chicha ile yapılırdı, ancak bugün, yahniye daha fazla lezzet katmak için daha çok bira ve meyve sularıyla hazırlanır.

Chivo'nun ikinci yarısı

Sedano alla pratese, Prato'dan gelen geleneksel bir İtalyan yemeğidir. Yemek, doldurulmuş kerevizden oluşur ve genellikle kereviz, kıyma, parmesan, maydanoz, mortadella, sarımsak, yumurta, un, zeytinyağı, hindistan cevizi, tuz, karabiber ve et rag&ugrave; kombinasyonuyla yapılır. Kereviz parçalara ayrılır, haşlanır ve suyu süzülür. Kereviz sapları daha sonra kıyma, mortadella, maydanoz, parmesan, yumurta, tuz, karabiber, sarımsak ve hindistan cevizi ile doldurulur. Bir silindir oluşturmak için üstüne başka bir kereviz sapı yerleştirilir ve doldurulmuş kereviz çırpılmış yumurtalara batırılır ve zeytinyağında kızartılmadan önce unla kaplanır. Et rag&ugrave; kısık ateşte pişirilir ve kızarmış kereviz aynı tavaya yerleştirilir. Düşük ateşte kısık ateşte pişirilir ve ardından sıcak servis edilir. Yemeğin bir kadeh kırmızı şarapla eşleştirilmesi önerilir.

Sedano alla pratese

Seekh kabab, kıyma (genellikle kuzu), soğan, sarımsak, zencefil, kişniş, limon suyu, yoğurt ve garam masala kombinasyonuyla yapılan lezzetli, sulu bir Pakistan kebap çeşididir. Yemekte kullanılan baharatlar kişisel tercihlere göre değiştirilebilir. Et karışımı şişlere yerleştirilir ve kebaplar daha sonra sıcak kömürlerde ızgara edilir ve bu işlem sırasında onlara güzel bir dumanlı tat verir, ancak tandır fırında da hazırlanabilir. Seekh kabab geleneksel olarak salatalar, soğan, patates kızartması, nane sosu veya yanında pide ile sıcak servis edilir. Yemek meze veya ana yemek olarak servis edilebilir.

Seekh kabab

Seen dat (kavrulmuş et olarak çevrilir), geleneksel bir sacda (Kore barbeküsünde kullanılanlara benzer) yapılan ve paylaşımlı bir tabakta ortaklaşa servis edilmesi amaçlanan bir Lao barbekü tarzıdır. Et seçimi genellikle önceden marine edilmiş veya ızgara edilmeden hemen önce tatlı ve tuzlu bir sosa batırılmış ince kesilmiş domuz veya sığır şeritleridir. Özel olarak tasarlanmış sac, kenarların sebzelerin, yeşilliklerin ve eriştelerin pişirildiği bir et suyu ile doldurulmasını sağlar. Fasulye filizi, lahana, yeşil soğan, mantar ve brokoli en sık kullanılan garnitürlerdir. Bu yemek genellikle aile ortamında, bayramlarda ve özel günlerde tüketilir çünkü sac birkaç tur pişirmeye olanak tanır.

Bunu gördüm

China

Soya soslu tavuk, geleneksel bir Kanton yemeği ve etin çeşitli baharatlarla birlikte soya sosu bazlı bir sıvıda pişirildiği kırmızı pişirme tekniğinin klasik bir örneğidir. Kemikten düşen yumuşak, sulu etle sonuçlanır. Çoğu aşçı yemek için tavuk çeyrekleri kullansa da bazıları bacak, but ve kanat gibi daha küçük parçalar kullanmayı sever. Tavuk çeyrekleriyle yapılan soya soslu tavuk da Çin Yeni Yılı için geleneksel bir yemektir. Tavuğu pilav veya sotelenmiş lo mein eriştesi gibi garnitürlerle eşleştirmeniz önerilirken, tipik eşlikçi yağ, zencefil, tavuk suyu, soğan ve tuzla yapılan bir daldırma sosudur.

Bak yao gai

Sega wat veya tsebhi sga, Etiyopya ve Eritre'ye özgü geleneksel bir yemek ve bir wat türüdür. Hazırlamak için soğanlar niter kibbeh saf tereyağında sotelenir, ardından zencefil, sarımsak, kakule, berbere baharatları ve dana suyu eklenir. Sos koyu bir kıvama geldiğinde, tencereye kızarmış dana parçaları eklenir ve sıvı azalana ve sos çok koyulaşana kadar yemek kısık ateşte pişirilir. Sega wat geleneksel olarak yanında injera pidesi veya pilavla sıcak servis edilir. İstenirse, güveci daha da zenginleştirmek için haşlanmış yumurta eklenebilir ve lezzetlerin birbirine karışması için daha fazla zaman bulduğu ertesi gün yemeğin daha da lezzetli olduğuna inanılır.

Sega ne

Ülke genelinde çok sayıda çeşidi bulunsa da, bu geleneksel Çek köftesi genellikle kıyma ve domuz eti, yumurta, ıslatılmış ekmek ve mercanköşk ve kimyon gibi çeşitli baharatların bir kombinasyonuyla hazırlanır. Somun şeklinde şekillendirilen köfte, ara sıra tütsülenmiş pastırma ile zenginleştirilir ve haşlanmış yumurta veya çeşitli sebzelerle doldurulur. Yemek dilimlenerek ana yemek olarak servis edilir ve yanında haşlanmış veya patates püresi ile birlikte tüketilmesi önerilir.

Sekaná

Sekuwa, ızgara edilmiş ve şişte pişirilmiş kuzu, tavuk, domuz veya keçi etinden oluşan bir Nepal spesiyalitesidir. Izgaradan önce et, taze otlar ve baharatlarla birleştirilir. Ülkedeki en popüler sokak yiyeceklerinden biridir. Yemek genellikle baji (dövülmüş pirinç) ve achar (domates turşusu) ile servis edilir.

Sekuva

Indonesia

Selat solo, kökeninin Avrupa salatası olduğu ve Cava damak tadına uyarlandığı düşünülen bir Endonezya yemeğidir. Adından da anlaşılacağı üzere Orta Cava'daki Solo'dan gelir. Yemek, dana bonfile, soğan, soya sosu, tuz, karabiber, şeker, sirke, arpacık soğanı, karanfil, hindistan cevizi, haşlanmış yumurta, mayonez ve havuç, marul, patates ve taze fasulye gibi sebzelerin bir kombinasyonuyla yapılır. Sebzeler ve yumurtalar tabağa katmanlar halinde dizilir, et daha sonra üzerlerine yerleştirilir ve sulu çorba etin üzerine dökülür. Yemek geleneksel olarak yanında biraz mayonez ile servis edilir ve ana et yemeği, salata ve çorba olarak kategorize edilebilir.

Yalnız başına

Semur ayam, Java'dan gelen geleneksel bir Endonezya yemeğidir. Yemek genellikle tavuk, patates, tatlı soya sosu (kecap manis), hindistan cevizi, limon otu, sarımsak, arpacık soğanı, zencefil, şeker, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Arpacık soğanı, sarımsak, zencefil ve limon otu yağda sotelenir ve ardından tavuk parçaları tavaya eklenir, ardından diğer malzemeler eklenir. Karışım kaynatılır ve hem patatesler hem de tavuk yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Semur ayam, yanında buharda pişirilmiş pilavla sıcak olarak servis edilir. İstenirse güveç kızarmış arpacık soğanıyla süslenebilir.

Semur ayam

Semur daging, Java'dan gelen geleneksel bir Endonezya yahnisi. Genellikle sığır eti, soğan, sarımsak, zencefil, kecap manis, palmiye şekeri, demirhindi, karanfil, hindistan cevizi, tarçın, kakule, yağ, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Soğan, sarımsak ve zencefil tuzla tatlandırılır ve yağda kızartılır. Et küpler halinde kesilir ve baharatlar, kecap manis, şeker ve su ile tavaya eklenir. Yahni, et yumuşayana ve sos azalana kadar kısık ateşte pişirilir. Semur daging'i yanında pilav ve sebzelerle servis etmeniz önerilir.

Semur daging

Croatia

&Scaron;estinska pečenica, Zagreb'den gelen bir Hırvat et yemeğidir. Bu basit yemek, üç parça domuz pirzolasını şişlere geçirip, ardından eti ızgarada pişirerek hazırlanır. Et sadece tuzla tatlandırılır. Et ızgara edildikten sonra, geleneksel olarak çiğ soğan ve patlıcan ve biber bazlı lezzetli bir sos olan ajvar ile servis edilir.

Şestinska peçenica

Seswaa, chotlho olarak da bilinir, kemikli etten (genellikle sığır eti) oluşan ve tuzlu suda yavaş pişirilen Botsvana'nın ulusal yemeğidir. Et pişirildikten sonra büyük tahta havanlarla dövülür ve ardından pap üzerinde servis edilir. Seswaa, et geleneksel, üç ayaklı tencerelerde (potjie olarak adlandırılır) açık ateşte pişirildiği için, hazırlama sürecinde fiziksel zorlanma nedeniyle genellikle erkekler tarafından hazırlanır. Sığır eti yerine kuzu veya keçi eti kullanılabilir, ancak sığır eti Botsvana'da en popüler seçenektir. Seswaa neredeyse her zaman özel günlerde, düğünlerde ve ülkenin bağımsızlık günü kutlamaları sırasında servis edilir.

Seswaa

<p>Şevketibostan yemeği is a traditional Turkish dish made with şevketibostan, also known as prickly golden thistle, a wild herb popular in Aegean and Mediterranean cuisines. The dish features the herb's tender stems and roots, carefully cleaned and simmered to highlight its slightly bitter, earthy flavor. The lamb is saut&eacute;ed with onions before adding the herb, along with water. Olive oil and lemon juice are key seasonings, creating a tangy, savory stew. </p>

Şevketibostan yemeği

Shab daig, gece anlamına gelen shab ve büyük bir pişirme kabı veya kazanı olan daig kelimelerinden gelir ve Keşmir bölgesinden gelen geleneksel bir kış spesiyalitesidir. Bu yemeğin adı, odun ateşiyle yanan bir ocağın üzerinde hamurla kapatılmış bir pişirme kabında gece boyunca yavaşça pişirme geleneksel tekniğinden türemiştir. Böylesine ayrıntılı bir hazırlama yöntemi kaçınılmaz olarak, genellikle ertesi gün pilavla birlikte yenen benzersiz aromatik ve lezzet dolu bir lezzetle sonuçlanırdı. Geleneksel olarak büyük, yağlı bir horozun sotelenmiş parçaları ve şalgamlarla yapılırdı ve daha sonra sarımsak, zencefil, rezene tohumu, safran, kakule, Keşmir garam masala ve tarçın gibi baharatlarla tatlandırılmış zengin bir et suyunda birlikte pişirilirdi. Horoz yerine kuzu, dana, koyun veya tavuk da kullanılabilirdi. Eskiden, Keşmir bölgesindeki çoğu insan kümes hayvanları ve ekinler veya hatta baharatlar yetiştirirdi; bu nedenle yemek için gereken tüm malzemeler genellikle kolayca bulunurdu. Bu yemek genellikle kışın en soğuk zamanlarına, yoğun kar yağışının Keşmirli sakinlerini ülkenin geri kalanından ayırdığı zamana saklandığından, bu doyurucu yemeği aile üyeleri ve yakın komşularla yemek ve paylaşmak eşsiz bir deneyimdi. Günümüzde, shab daig genellikle köfte, et parçaları ve şalgamlardan oluşur ve genellikle pide veya buharda pişirilmiş pilavla servis edilir.

Şabat Günü

Japan

Shabu-shabu, ince dilimlenmiş et ve sebzelerin suda pişirilmesiyle oluşan popüler bir Japon yemeğidir. Yemek, geleneksel Moğol nabemono (tek kap) yemeğinin gelişmiş bir versiyonudur. Kabaca "swish-swish" olarak tercüme edilen adı, dilimlenmiş et parçalarının sudan geçerken çıkan sese atıfta bulunur. En popüler et seçeneği sığır eti olsa da, shabu-shabu kuzu, tavuk, domuz, ördek, yengeç veya ıstakozla da hazırlanabilir. Buharda pişirilmiş pirinç ve çeşitli soslar genellikle ana yemeğe eşlik eden yan yemek olarak servis edilir. Yemek genellikle paylaşılır ve ortaklaşa yenir, her tüketici kaynar suyla doldurulmuş merkezi tencereye bir dilim et batırır. Shabu-shabu Çin'den kaynaklansa da, 20. yüzyılda Japonya'nın Osaka kentinde popüler hale geldi.