Güveç

India

Pathia, genellikle Birleşik Krallık'taki Hint paket servislerinde servis edilen domates bazlı bir köridir. Acı kırmızı ve yeşil biber, şeker kamışı ve limon suyu kullanılarak tatlı, baharatlı ve ekşi tatları birleştiren bir yemektir. Çoğu geleneksel köriden farklı olarak, pathia kremsi bir kıvama sahip değildir ve zencefil içermez. Ancak, diğer birçok köri çeşidinde olduğu gibi, ana malzemeler çok yönlüdür ve et, deniz ürünleri veya sebzeler içerebilir. Yemeğin, İran'dan Hindistan'a gelen ve çoğunlukla Hindistan'ın Gujarat eyaletinde yaşayan etnik grup olan Parsi halkı arasında Hindistan'da ortaya çıktığına inanılıyor. Geleneksel olarak özel günlerde servis edilirdi, ancak bugün genellikle günlük olarak tüketilmektedir. Parsi nüfusu hala pathia hazırlasa da, Birleşik Krallık'ta en sevilen Hint yemeklerinden biri olarak ünlenmiştir. Genellikle pirinç veya pide eşliğinde servis edilir.

Patia'nın

Mexico

Patitas de puerco en frijol negro, Oaxaca'dan gelen geleneksel bir Meksika yemeğidir. Yemek, domuz ayağı, beyaz sirke, soğan, sarımsak, epazote yaprakları, siyah fasulye ve tuz kombinasyonuyla yapılır. Domuz ayakları su ve sirke ile kaplanır, ardından fasulye, soğan ve sarımsakla kaynatılır. Daha sonra tencereye epazote yaprakları ve tuz eklenir ve domuz ayakları yumuşayana ve fasulyeler tamamen pişene kadar yemek pişirilir. Yemek piştikten sonra kaselerde servis edilir ve genellikle limon dilimleri ve dilimlenmiş jalape&ntilde;o'larla birlikte servis edilir.

Kuzey Afrika'daki Puerco Patitas

Pelēkie zirņi ar speķi, Letonya'nın ulusal yemeğidir. Bu tür güveç, yerel gri bezelye (nohut benzeri), kızarmış soğan ve küp doğranmış speck ile yapılır. Yemek, yerliler kurutulmuş ve konserve yiyecek stoklarını kullandıklarında icat edilmiştir. Bu yemeği kefir veya īstā rupjmaize gibi birkaç dilim yoğun çavdar ekmeği ile servis etmeniz önerilir.

Pelēkie zirņi ar speķi

Petit salé aux lentilles, tuzlu domuz eti ve puy mercimeğiyle yapılan klasik bir Fransız güvecidir. Bu iki ana malzemenin dışında, yemek tereyağı, et suyu, arpacık soğanı, havuç, sarımsak, soğan ve buket garni (defne yaprakları, kekik, maydanoz) da içerir. Tuzlu domuz eti deniz tuzuyla ovulur ve sarımsak, soğan, havuç ve otlarla yumuşayana kadar kaynatılmadan önce karabiber ve kekikle tatlandırılır. Mercimek ve et suyu daha sonra eklenir ve tüm kombinasyon mercimekler yumuşayana kadar tekrar kaynatılır. Yemek, mercimeklerin üzerine kalın bir dilim tuzlu domuz eti yerleştirilerek, tercihen yanına birkaç havuç konularak servis edilir. Bu yemek, geleneksel olarak kışın konserve edilmiş ve tuzlanmış etini bakliyatlar ve mevcut sebzelerle birleştirerek kullanmak için hazırlanırdı. İstenirse yemeği yanına sade bir yeşil salata ile servis edin.

Küçük mercimek salçası

Phanaeng köri, kalın bir doku ve tuzlu-tatlı fıstık aromasıyla karakterize edilen bir Tay köri çeşididir. Hindistan cevizi sütü, panang köri ezmesi, makrut limon yaprakları, balık sosu ve palmiye şekeri ile haşlanmış etten oluşur. Phanaeng körisinde kullanılan et genellikle dana eti, tavuk, ördek veya domuz etidir ve yemek geleneksel olarak herhangi bir sebze içermez. Yemeğin adı, tavuğun bacakları çaprazlanmış ve dik bir pozisyonda hazırlanmış eski bir şekilde hazırlanmasını ifade eden haç anlamına gelen panang kelimesinden türemiştir. Phanaeng körisinin kökenleri biraz belirsiz olsa da, genellikle Malezya'nın Penang eyaletiyle ilişkilendirilir, ancak bu iddiayı destekleyecek çok az kanıt vardır. Ancak bilinen en eski tarif, Maawm Sohm Jeen'in 1890 tarihli Tam Raa Gap Khao kitabında bulunmaktadır. Köri tamamlandıktan sonra ince dilimlenmiş makrut limon yaprakları ve Tay mahmuzlu acı biber dilimleriyle süslenir ve körinin üzerine biraz Hindistan cevizi sütü dökülebilir.

Fanaeng Köri

Picante de habas, Peru'dan gelen geleneksel bir güveçtir ve özellikle And Dağları bölgelerinde popülerdir. Genellikle bakla, patates, süt, soğan, sebze suyu, sarımsak, kimyon, acı biber, huacatay, maydanoz, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Soğan ve sarımsak yağda sotelenir ve kimyon, acı biber, tuz ve karabiberle karıştırılır. Karışım güzel kokana kadar pişirilir, sebze suyu ile kaplanır ve patates, bakla ve huacatay tencereye eklenir. Süt ve maydanoz, patates ve fasulyeler yumuşadığında, pişirmenin sonuna doğru eklenir. Güveç genellikle büyük, sığ kaselerde servis edilir.

Baharatlı kutu

Picante de Pallares, Peru'dan gelen geleneksel bir fasulye yahnisi. Genellikle lima fasulyesi (yerel olarak pallar olarak bilinir), patates, sarımsak, soğan, buharlaştırılmış süt, queso fresco gibi taze peynir, kekik, tuz, karabiber ve acı biber salçası kombinasyonuyla yapılır. Soğan, sarımsak ve acı biber salçası yumuşayana kadar yağda sotelenir ve daha sonra bu kombinasyon pişmiş lima fasulyesi ve buharlaştırılmış sütle karıştırılır. Yemek, sıvı azalana ve fasulyeler suyunu emene kadar kısık ateşte pişirilir. Pişirmenin sonuna doğru yemek baharatlanır ve kremsi bir kıvam elde etmek için peynirle karıştırılır. Bu hafif tatlı ve acı yemek genellikle servis edilmeden önce siyah zeytinle süslenir.

Baharatlı ayakkabılar

Germany

Pichelsteiner, çeşitli et ve sebzelerle yapılan kalın bir Alman güvecidir. Domuz eti, dana eti ve koyun eti, patates, havuç, lahana ve pırasa ile birlikte ana malzemelerdir. Soğan, kereviz ve sarımsak gibi çeşitli diğer sebzeler ekstra lezzet için eklenebilir. Güveç tuz ve karabiberle tatlandırılır, ardından taze maydanoz serpilir. Pichelsteiner, yemeğin 19. yüzyılda ortaya çıktığı Bavyera'da tüm zamanların klasiği olarak kabul edilir. Grattersdorf'un küçük bir köyünden bir hancı olan Auguste Winkler, 1879'da açık hava yemek festivalinde güveci icat etmekle tanınır. Bu yemeğin ilk sözü 1894'ten kalma bir Alman yemek kitabında yer aldı. O zamandan beri Pichelsteiner, Almanya'daki açık hava yemek festivalleriyle ilişkilendirildi. Geleneksel olarak soğuk ve yağmurlu günlerde dumanı tüten bir şekilde servis edilir.

Pichelsteiner

Spain

Pichones estofados, Valladolid'den gelen geleneksel bir İspanyol güvecidir. Güveç genellikle güvercin, soğan, domates, sarımsak, zeytinyağı, defne yaprağı, beyaz şarap, et suyu, kekik, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Güvercinler temizlenir ve zeytinyağında kızartılır. Soğan, sarımsak, defne yaprağı, kekik ve karabiber tavaya eklenir ve soğanlar saydamlaşana kadar sotelenir. Daha sonra domatesler ve şarap tavaya eklenir ve alkol buharlaştıktan sonra karışım et suyu ile kaplanır ve tuzla tatlandırılır. Tava kapatılır ve her şey yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Piştikten sonra güveç hala sıcakken tüketilir.

Eskiden kalanlar

Pindi chole, Punjab bölgesinden gelen geleneksel bir Hint yemeğidir. Genellikle nohut (kabuli chana), bölünmüş bengal mercimeği (chana dal), kakule, tarçın, kimyon, zencefil, acı biber, çay yaprakları, karbonat, zerdeçal, soğan, sarımsak, domates, garam masala baharatları ve kişnişin bir kombinasyonuyla yapılır. Çay yaprakları bu köriye koyu kahverengi bir renk verir ve onu asidik hale getirir, bu da nohutları işlem sırasında yumuşatır. Köri, domatesler lapa olana ve nohutlar yumuşayana kadar pişirilir. Pindi chole piştikten sonra genellikle yanında bhatura, roti, naan veya jeera pirinci ile servis edilir.

Pindi chole

Bu geleneksel Maharashtrian körisi, nohut unu, kırmızı toz biber, zerdeçal tozu ve sudan oluşan bir hamurla yapılır ve daha sonra istenilen kıvama gelene kadar baharat, köri yaprakları, sarımsak ezmesi, soğan ve yeşil biber karışımıyla pişirilir. Tipik baharatlar arasında hardal tohumları, kimyon tohumları ve asafetida bulunur ve bunlar diğer malzemelerle birleştirilmeden önce yağda yumuşatılır ve ardından birlikte sotelenir. Pitla, isteğe bağlı olarak ıspanak, çemen otu yaprakları, domuz otu veya hatta domates gibi ince kıyılmış sebzelerle zenginleştirilebilir. Bir zamanlar tipik bir köylü yemeği olarak kabul edilen bu baharatlı vejetaryen köri, eyaletteki birçok yol kenarı lokantasının temel yemeğidir ve genellikle evde hazırlanır. Pitla genellikle taze kişniş yapraklarıyla kaplanır ve bhakri veya roti gibi Hint yassı ekmekleri, pirinç, soğan ve yanında thecha adı verilen baharatlı kuru yeşil biber sosu ile eşleştirilir.

Pittla

Pochas a la riojana, La Rioja'dan gelen geleneksel bir İspanyol yahnisi. Yahnisi genellikle soğan, kaburga, chorizo, pastırma, jambon budu, tuz ve yerel olarak caparrones olarak adlandırılan beyaz kabuklu fasulyelerin bir kombinasyonuyla yapılır. Caparrones yoksa, flageolet, cannellini veya beyaz lima fasulyeleriyle değiştirilebilir. Fasulye ve soğanlar et ürünleriyle birlikte yaklaşık 2 saat suda yavaşça kaynatılır. Daha sonra et tencereden çıkarılır, parçalara kesilir ve ısıtılmış bir servis tabağına yerleştirilir. Fasulye yahnisi ısıtılmış kaselerde servis edilir ve yanında pişmiş et tabağıyla birlikte afiyetle yenir.

Riojana'da Pochas

Pochero, İspanyol puchero'sunun bir çeşidi olarak yaratılmış sevilen bir Filipin yahnisi. Et (dana eti, ancak tavuk veya domuz etiyle de yapılabilir), domates, soğan, sarımsak, patis balık sosu, karabiber, nohut, pırasa, muz, patates, lahana, taze fasulye ve bok choy'un bir kombinasyonuyla yapılır. Yahni, sebzeler ve et yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Pochero, özellikle soğuk veya yağmurlu günlerde popülerdir ve genellikle yanında pilavla birlikte sıcak servis edilir.

Pochero

Slovenia

Pohorski lonec, Pohorje bölgesinden gelen geleneksel bir Sloven yahnisi. Domuz eti, dana eti, hindi eti, patates, soğan, pastırma, porçini, chanterelle mantarı, kabuğu soyulmuş arpa çorbası, turşu suyu ve defne yaprağı, kekik, mercanköşk, tuz, karabiber ve sarımsak gibi birkaç baharatın birleşimiyle yapılır. Yahnisi 1996 yılında şef Darinka Orlačnik tarafından yaratılmıştır. Her yıl, Pohorje Hotpot Festivali, Temmuz ayının sonunda veya Ağustos ayının başında düzenlenir ve burada Pohorje hotpot'u yapma yarışması düzenlenir. Ayrıca, yıllar içinde bazıları av eti bile içeren varyasyonlar ortaya çıkmıştır. Ancak, av etinin kullanımı, Pohorski pisker adlı benzer bir başka Sloven yahnisi için daha tipiktir.

Pohorski yalnız

Pohorski pisker, Pohorje bölgesinden gelen geleneksel bir Sloven yahnisi. Bu yahninin belirli bir tarifi olmasa da, genellikle aşağıdaki malzemelerden herhangi biriyle yapılır: dana eti, geyik eti, domuz kaburga, pastırma, kuzu eti, havuç, lahana, sarımsak, soğan, patates, maydanoz, arpa, çavdar, karabuğday, buğday, nohut, fasulye, mantar, kızılcık, ekşi krema, sirke, tuz, karabiber, kimyon, defne yaprağı ve mercanköşk. Yılın mevsimine bağlı olarak, yahni seçilmiş malzemelerle yapılır ve her zaman et ve et ürünleri, kök sebzeler, mantar ve bir tür buğday içermelidir. Yapıldıktan sonra, yahni genellikle Ren Riesling, Chardonnay veya Pinot Gris gibi orta gövdeli şaraplarla eşleştirilir.

Zavallı piskopos

Pollo al chilindr&oacute;n, Aragon'dan gelen geleneksel bir İspanyol yahnisi. Tavuk, soğan, dolmalık biber, sarımsak, zeytinyağı, beyaz şarap, domates sosu, piment&oacute;n (tatlı tütsülenmiş kırmızı biber) ve küp doğranmış reçel&oacute;n Serrano'dan oluşan bir kombinasyonla yapılır. Yahniye biberiye ve defne yaprakları tatlandırılır ve et kemikten ayrılmaya başlayana kadar kısık ateşte pişirilir. Yemeğin adındaki chilindr&oacute;n kelimesi, yemeği pişirmek için kullanılan ağır tavayı ifade eder. Pollo al chilindr&oacute;n'ı çıtır bir salata ve yanında çıtır ekmekle servis etmeniz önerilir.

Yavru köpek balığı

Domuz eti ve fasulye, ana malzemeleri domuz eti ve fasulye olan klasik bir Amerikan yemeğidir. Yemeğin birçok çeşidi vardır ve kökeni belirsiz olsa da, 1832 tarihli The American Frugal Housewife yemek kitabında yalnızca üç ana malzeme listelenmiştir: fasulye, tuzlu domuz eti ve karabiber. Zamanla, yemek genellikle kuru fasulye, domates sosu ve tuzlu domuz eti veya domuz yağı parçalarından oluşan konserve versiyonlarında ticari olarak satışa sunuldu. Günümüzde, yemeğe genellikle havuç, soğan, sarımsak ve kekik ve defne yaprağı gibi taze otlar eklenirken, Amerikan Güneyi'nde hazırlanan versiyonlarda bazen barbekü sosu, beyaz sirke, kırmızı biber, hardal ve esmer şeker gibi malzemeler de bulunur. Domuz eti ve fasulye, malzemeleri taşınabilir ve besleyici olduğu için Amerikan kovboy yemeklerinin de temel bir parçasıydı.

Domuz eti ve fasulye

Porotos con rienda, genellikle daha soğuk kış aylarında hazırlanan geleneksel bir Şili yemeğidir. Bu doyurucu güveç, spagetti eriştesi, fasulye, balkabağı, sarımsak, soğan ve kırmızı toz biber veya füme acı biberle yapılır ve bazı insanlar daha doyurucu bir öğün için sosis ekler. Yemeğin adı, spagettinin at dizginlerine benzemesine atıfta bulunarak dizginli fasulye anlamına gelir. Ayrıca, günümüz makarnaları yerine domuz derisi şeritleri kullanılan porotos con rienda'nın orijinal hazırlama yöntemine de atıfta bulunur. Zaman geçtikçe ve yemek kentsel alanlara yayıldıkça, domuz derisi şeritleri elde etmek zorlaştı, bu nedenle insanlar bunun yerine erişte kullanmaya başladı.

Porotos ile rienda

Porotos granados, Şili'nin ulusal yemeğidir. Bu doyurucu güveç mısır, kabak ve kızılcık fasulyesiyle yapılır ve Şili'de porotos olarak bilinir. Yemek Mapuche kabilesinden gelir ve Şili mutfağındaki güçlü yerel mirası yansıtır. Bu yemek, Şili'nin zor zamanlarında özellikle popülerdi çünkü kolayca bulunabilen malzemelerle yapılabiliyordu. Genellikle öğle yemeği olan comida olarak servis edilir. Porotos granados bir zamanlar sadece mevsimlik malzemelerle yapılırdı ve bu da onu çoğunlukla yaz hasat mevsiminde tüketilen bir yemek haline getirirdi. Günümüzde porotos granados'un malzemeleri yıl boyunca mevcuttur ve bu da yaz ayları sona erdiğinde bile sofrada yer edinmesini sağlar. Her zaman bir kaşık pebre ile sıcak olarak servis edilir ve geleneksel bir Şili biber sosudur

Porotos granados

Potaje de garbanzos con chorizo, İspanya'nın her yerinde beğenilen geleneksel bir güveçtir. Yemeğin çok sayıda çeşidi olmasına rağmen, genellikle nohut, patates, domates, dolmalık biber, soğan, havuç, sarımsak, chorizo, zeytinyağı, defne yaprağı, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Chorizo dilimlenir, zeytinyağında kızartılır, ardından sarımsak, soğan, havuç ve biberle karıştırılır. Her şey yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir ve ardından malzemeler tuz ve karabiberle tatlandırılır ve su ile kaplanır. Kaynadıktan sonra nohutlar, patates, domates ve defne yapraklarıyla birlikte güvece eklenir. Güveç, patates ve nohutlar tamamen pişene kadar kısık ateşte pişirilir ve ardından yenmeye hazır hale gelir.