Pirinç yemeği

Yapışkan pirinç veya sade beyaz pirinç, ogokbap veya beş tahıllı pirinç adı verilen bu geleneksel Güney Kore pirinç yemeğinde genellikle dört tane başka tahıl ve fasulye ile birleştirilir. Tahıl ve fasulye seçimi farklı bölgelere göre değişir, ancak genellikle yapışkan darı, yapışkan sorgum, kırmızı fasulye ve siyah fasulye içerir, ancak bazı versiyonlarda soya fasulyesi veya hatta nohut kullanılması gerekir. Kore'de, bu besleyici pirinç yemeği geleneksel olarak Jeongwol Daeborum (Büyük Dolunay Festivali) adı verilen eski Kore bayramında hazırlanır ve yenir ve ayrıca yemeği komşularla paylaşmak da gelenekseldir. Bu yemeğin tüketimiyle çeşitli halk inançları bağlantılıdır ve insanlar, ailelerine bereketli hasatlar, iyi şans ve sağlık ve huzurlu bir yaşam getireceği umuduyla buna düşkündüler. Yemeğin içeriğiyle veya onunla ilişkili gelenek ve göreneklerle ilgili olarak birkaç isim varyasyonu vardır, bunlar arasında çiftçilik yemeği anlamına gelen nongsabap, dolunay yemeği anlamına gelen boreumbap ve ogokjapban (beş tahıllı karışık yemek) bulunur. Ogokbap genellikle çeşitli kuruyemişler ve çok çeşitli namuls (pişmiş sebze yemekleri) ile birlikte servis edilir.

Ogokbap

Spain

Olleta, Alicante eyaletinden gelen geleneksel bir İspanyol pirinç yemeğidir. Yemeğin birkaç çeşidi olmasına rağmen, genellikle İspanyol pirinci, nohut, kestane, balkabağı, et suyu, zeytinyağı, sarımsak, tuzlu domuz eti veya pastırma, pazı ve tuz kombinasyonuyla yapılırken, ekstra lezzet için morcilla dilimleri eklenebilir, ancak tamamen isteğe bağlıdır. Olleta, sıvının çoğu emilene kadar geleneksel olarak büyük bir cazuela içinde pişirilir. Pirinç yumuşak olmalı, ancak yine de biraz çorba gibi olmalıdır. Servis etmeden önce, yemeğin birkaç dakika dinlenmesi önerilir. Alicante'den gelen bu spesiyalite, tipik bir soğuk hava yemeğidir.

Olleta alicantina

Nemli, çiğnenebilir ve doyurucu olan onigiri veya omusubi, Japon pirinç toplarıdır ve 11. yüzyıldan beri favori piknik yemeğidir. O zamanlar tonjiki olarak bilinirlerdi ve Genji'nin Hikayesi'nin (dünyanın ilk romanı olduğuna inanılıyor!) yazarı Leydi Murasaki'nin günlüğünde bu şekilde kaydedilmişlerdir. Ancak yemeğin kökenleri Leydi Murasaki'nin zamanından çok daha eskidir. Nara döneminde, yemek çubukları popüler olmadan önce, pirinç kolayca alınıp tüketilebilmesi için küçük toplara yuvarlanırdı. Onigiri genellikle nori yosununa sarılır, ancak bu uygulama 16. yüzyılın sonlarına kadar gerçekleşmedi. İç harcı somon, umeboshi erikleri, ızgara veya turşu mantarları veya çeşitli sebzeler içerebilirdi. Günümüzde, onigiri genellikle evde yapılır ve parklardan ve plajlardan marketlere veya lüks marketlere kadar Japonya'nın her yerinde satılır.

Onigiri

Japan

Oshizushi, kendine özgü dikdörtgen şekliyle ayırt edilen benzersiz bir suşi çeşidinin adıdır. Preslenmiş veya kutu suşi olarak da bilinir, çerçeve görevi gören uzun dikdörtgen ahşap bir alet olan oshibako ile yapılır. Sirkeli pirinç içerir ve çeşitli deniz ürünleri malzemeleri ve soslarıyla kaplanır, oshibako'ya düzgünce katmanlar halinde yerleştirilir, ardından sıkıştırılır ve daha sonra lokma büyüklüğünde parçalara kesilip servis edilen sıkı bir suşi bloğu oluşturulur. Başlangıçta, isim, balığın fermente edilmiş pirinçle birlikte benzer kaplara yerleştirildiği eski bir koruma yöntemine atıfta bulunmak için kullanılıyordu. Zamanla, sirkeli pirincin geliştirilmesiyle, yöntem bugün bildiğimiz sofistike oshizushi'yi yaratmak için Osaka'da mükemmelleştirildi. Geleneksel olarak, yılan balığı veya uskumru gibi marine edilmiş veya ızgara deniz ürünleri malzemeleri kullanır, ancak çiğ balık kullanan çeşitler de oldukça yaygındır. Benzersiz hazırlama yöntemi, birçok katmandan oluşabilen veya her bir parçanın üstünde ayrıntılı ve kapsamlı kreasyonlar olabilen oshizushi'nin olağanüstü karmaşık versiyonlarının yaratılmasına olanak tanır. Günümüzde hala Osaka bölgesiyle ilişkilendirilir ve burada çok sayıda suşi restoranında yaygın olarak bulunur. Oshizushi, kendine özgü şekli nedeniyle kolayca taşınır ve paket servis yemeği olarak sunulan en kullanışlı suşi çeşitlerinden biri haline gelmiştir.

Oşizuşi

Otoro nigiri suşi, geleneksel bir Japon nigiri suşi türüdür. Elle preslenmiş suşi pirincinin üzerine yağlı ton balığı dilimleri konulmuş halidir. Farklı ton balığı kesimleri otoro (yağlı), chutoro (orta yağlı) ve akami (kırmızı et) olarak sınıflandırılır. Yemeğin zengin bir tadı ve ağızda eriyen bir dokusu vardır ve bu da onu oldukça pahalı hale getirir. Geleneksel olarak, bu suşi türü tek bir lokmada elle yenir. Genellikle yanında soya sosu, wasabi veya turşu zencefil (gari) bulunur.

Otoro nigiri suşi

Yaygın olarak en popüler İspanyol yemeği olarak kabul edilen paella, safran aromalı pirinç bazlı tek kapta hazırlanan bir spesiyalitedir; ek malzemeler arasında et, deniz ürünleri veya sebzeler bulunabilir. Paella, mevsim sebzeleri, kümes hayvanları, tavşan ve salyangozlarla yapıldığı Valensiya'da ortaya çıkmış olsa da, günümüz İspanya'sında bu isim, hem yemek pişirmek hem de servis etmek için kullanılan geleneksel sığ tava olan paellera veya paella'da hazırlanan tüm pirinç yemekleri için kullanılır. Paella'nın mütevazı kökenleri vardır; büyük olasılıkla pirinç tarlaları ve yaban hayatıyla bilinen bir bölge olan Albufera lagünü civarında ortaya çıkmıştır ve burada yerel kaynaklı malzemelerle yapılmıştır. Paella'da kullanılan kesin malzemeler uzun zamandır tartışma konusudur, ancak herkes her paella'nın hafif bir safran aromasına sahip olması gerektiği konusunda hemfikirdir. Bir diğer önemli unsur ise çıtır alt katman olan ve her paella'nın zorunlu son dokunuşu olan socorrat'tır. Paella geniş ve sığ bir tavada hazırlandığı için pirinç ince bir tabaka halinde eşit şekilde pişirilir ve tanelerin karamelize olmasına ve çıtır çıtır olmasına izin verilir. Socorrat o kadar temel bir unsurdur ki Valensiya paella yarışmasında bile kategorilerden biridir. Her zaman tavada servis edilen bu İspanyol klasiği ülkenin her yerinde sonsuz sayıda kombinasyonda bulunabilir. Günümüzdeki restoran yorumlarının genellikle seri üretildiği ve zaman ve beceri gerektiren otantik versiyonlardan önemli ölçüde farklılaşabileceği unutulmamalıdır. Geleneksel olarak paellalar açık ateşte pişirilir ve en yaygın seçenek portakal ağacı kullanmaktır.

Paella

Bu biraz tartışmalı yemeği yaratan ve patentini alan şef Quim Marqués'e göre, paella Catalana kara ve denizin mükemmel birleşimini temsil ediyor. Yemek, geleneksel safran aromalı pirinç, tavuk, longaniza sosisi, kerevit, kuru erik ve mevsime bağlı olarak enginar veya bezelye gibi kapsamlı bir malzeme listesinden oluşuyor. Yerel restoranların menülerinde görünmeye başladığından beri, paella Catalana otantik bir paellanın ne olduğu konusunda hararetli bir tartışma başlattı. Farklı bakış açılarına bakılmaksızın, Katalonya bölgesinin ortak bir yemeği haline geldi.

Katalan usulü paella

Deniz mahsullü paella, yalnızca Valensiya'da değil, aynı zamanda Endülüs'te ve tüm İspanyol kıyılarında en popüler paella çeşitlerinden biridir. Taze balık ve deniz ürünlerinin bolluğu nedeniyle, bu yemek İspanya'da mutlak bir yaz favorisidir. Paella de mariscos, safran aromalı pirinç, biber ve domateslerden oluşan tipik bir tabanla hazırlanır, ancak çarpıcı görsel görünümünü balık, karides, midye ve istiridyelerin lezzetli kombinasyonuna borçludur. Bu zengin yemeği, ona narin bir dumanlı aroma katmak için odun ateşinde hazırlamanız önerilir.

Deniz mahsullü paella

India

Pakhala veya su pirinci, pişmiş pirinci su ve çeşitli baharatlarla birleştiren mütevazı bir Hint yemeğidir. Yemeğin dahi pakhala (lorlu pakhala), basi pakhala (fermente pakhala), saja pakhala (taze pakhala) ve chupuda pakhala (sıkılmış pakhala) gibi çok sayıda çeşidi vardır. Genellikle kavrulmuş kimyon tohumları, zencefil, şeker, tuz veya dilimlenmiş portakallarla tatlandırılırken, bazı versiyonlarında pirincin fermantasyon sürecini başlatmak için lor veya limon suyu eklenmesi gerekir. Hindistan'ın Odisha eyaletinin kültürel kimliğinin bir sembolü ve imza spesiyalitesi olarak kabul edilen bu yemek, eskiden tamasik özelliklere sahip fakir bir adamın temel yemeği olarak reddedilirdi. Pakhala tüketiminin popülerlik kazanması 1970'lere kadar gerçekleşmedi ve bu, Odisha'nın en kötü yazlarından birine tanık olduğu 1998 yılında yemeğin büyük bir atılım yapmasıyla sonuçlandı. İnsanlar pirinç spesiyalitesini mükemmel bir yaz yemeği olarak benimsemeye başladı ve doktorlar mükemmel soğutma özellikleri nedeniyle tüketilmesini önerdi. Popülaritesinin artması sayesinde, yemek Bhubaneswar'ın en iyi otellerinin menülerinde bile yer aldı ve o zamandan beri Odisha ve ötesinde bir yaz klasiği olarak kaldı. Geleneksel olarak, bu pirinç spesiyalitesi bir kansa'da (çan metal bir kase) servis edilir ve genellikle sukhua (kuru balık), sukhua rai (hardal ezmesinde kızartılmış kurutulmuş balık), macha bhaja (balık kızartması), badi chura (güneşte kurutulmuş mercimek köfte kırıntısı), saga (yapraklı yeşillikler), turşu ve kızarmış sebze körileri gibi eşlikçilerle birlikte tüketilir. Odisha'da, yemeğin her yıl 20 Mart'ta kutlanan Pakhala Diabasa (Evrensel Pakhala Günü) adlı kendi günü vardır.

Pakhala

Bu geleneksel Kırgız yemeği genellikle pirinç, et, havuç, soğan ve sarımsağı birleştirir. Genellikle plov'un Kırgız versiyonu olarak anılır, genellikle dana veya koyun etiyle ve ara sıra tavukla yapılır. Geleneksel olarak, paloo açık ateşte bir qazan'da (büyük, dökme demir bir kazan) hazırlanır. Pirinç diğer malzemelerle birlikte kızartılır ve yemeğin üzerine genellikle parçalanmış et parçaları konur, kızarmış sarımsak ve acı biberler de yanında servis edilebilir. Shirin paloo, kayısı, kuru erik veya kuru üzüm gibi çeşitli kuru meyvelerle zenginleştirilen popüler bir vejetaryen çeşididir.

Paloo

Italy

Panissa, risotto ve fasulyeden oluşan bir İtalyan yemeğidir. Çorba kıvamındaki risotto genellikle d'la duja salamı, şarap, soğan, domates, zeytinyağı, tereyağı ve peynirle yapılırken, fasulye çorbası defne yaprakları, lahana, kereviz ve havuçla zenginleştirilir. Yemeği hazırlarken kırmızı borlotti fasulyesi kullanılması önerilir ve risottonun asla gözetimsiz bırakılmaması gerektiği söylenir, çünkü pişerken sürekli karıştırmak önemlidir. Panissa piştiğinde, üzerine biraz rendelenmiş Parmesan peyniri ile servis etmek en iyisidir.

Panissa (Piedmont)

Panta bhat, önce pirincin pişirilmesi, durulanması ve ardından bir gece suda bekletilmesiyle hazırlanan basit bir pirinç yemeğidir. Yemek mineraller açısından zengindir ve sağlığa yararlı etkileri olduğuna inanılır. Genellikle soğuk olarak tüketildiği için yaz aylarının favori bir ikramıdır ve tipik bir günlük kahvaltı olmasının yanı sıra Bengal Yeni Yılı ve Pahela Baishakh şenliği gibi özel günlerde de düzenli olarak hazırlanır. Yemeğin üzerine genellikle taze yeşil acı biber, tuz ve soğan konur ve kızarmış ilish balığıyla servis edildiğinde panta ilish adı altında anılır.

Panta bhat

Panta ilish, bir kase panta bhat (pişmiş ve ıslatılmış pirinç) ile kızarmış ilish balığının bir araya getirildiği Bangladeş'e özgü bir yemektir. Bu kombinasyon geleneksel olarak kentsel alanlarda beğenilir ve Bengal takviminin ilk gününü kutlayan ulusal bir bayram olan Pahela Baishakh'ta servis edilen temel bir yemek haline gelmiştir. Balık genellikle zerdeçal, acı toz biber veya diğer baharatlarla cömertçe tatlandırılır ve yemeğin üzerine genellikle taze acı biber, soğan ve bhorta (genellikle garnitür olarak servis edilen geleneksel sebze veya balık püresi) eklenir.

Pantolon ilişiği

Pao fan, genellikle deniz ürünleri, et veya sebzelerle zenginleştirilmiş lezzetli bir et suyuna batırılmış pirinci içeren rahatlatıcı ve geleneksel bir Teochew çorbası yemeğidir. Pao fan'ın congee gibi diğer pirinç çorbalarından ayırt edici özelliği, pirincin dokusudur. Pao fan'da pirinç, lapa benzeri bir kıvama gelene kadar pişirilmediği için kendi tane dokusunu korur. Bunun yerine, önceden pişirilmiş pirinç, tavuk, balık, domuz eti veya başka herhangi bir et suyundan yapılabilen kaynar bir et suyuna eklenir ve bu da yemeği hafif ama lezzetli hale getirir. Deniz ürünleri pao fan, karides, balık dilimleri ve bazen istiridye veya deniz tarağı gibi malzemeler içeren en popüler varyasyonlardan biridir ve et suyuna taze ve okyanus aroması katar. Ayrıca pao fan'ın üzerine sarımsak, arpacık soğanı veya pirinç pufları gibi çıtır kızarmış malzemeler koymak da yaygındır ve yumuşak pirinç ile çıtır üst malzemeler arasında hoş bir doku kontrastı ekler.

Pao hayranı

Paruppu sadam, sarımsak, acı biber, kimyon, zerdeçal ve köri yaprakları gibi çeşitli baharatlar ve otlarla tatlandırılmış pirinç ve mercimekten oluşan Tamil Nadu'nun en popüler garnitürlerinden biridir. Tüm yemek tek bir tencerede yapılabilir ve basitliği popülerliğinin sebebidir. Paruppu sadam'ı cips, patates köri, çutney veya appalam ile servis etmeniz önerilir.

Paruppu sadam

Patlıcanlı pilav geleneksel bir Türk pilav yemeğidir. Pilav genellikle patlıcan, pirinç, soğan, domates, maydanoz, nane, et suyu, zeytinyağı, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Patlıcanlar küpler halinde kesilir, üzerine tuz serpilir, durulanır, kurutulur ve zeytinyağında kızarana kadar kızartılır. Küpler çıkarılır ve soğanlar aynı tavada saydamlaşana kadar kızartılır ve ardından domates, otlar, tuz, karabiber ve kızarmış patlıcanla karıştırılır. Karışım kaynatılır ve pirinç ve et suyu ile karıştırılır. Yemek, her şey yumuşayana kadar yaklaşık yarım saat kısık ateşte pişirilir. Patlıcanlı pilav yoğurtla sıcak olarak servis edilir.

Patlıcanlı pilav

Perde pilavı veya örtülü pilav, pirinç, tavuk, kuş üzümü, badem, çam fıstığı, tereyağı ve tuz, kekik ve karabiber gibi baharatlarla doldurulmuş hamurdan oluşan geleneksel bir Türk yemeğidir. Hamur, un, yumurta, tereyağı ve yoğurtla yapılır. Bu pilav genellikle düğünler için hazırlanır çünkü yeni bir evin inşasını sembolize ederken, pirinç doğurganlığı sembolize eder ve kuş üzümü gelecekteki çocukların bir işaretidir.

Perde pilavı

Pilav, Orta Doğu mutfağının temel gıdalarından biridir ve pirinç, bulgur, kuskus veya bulgurla yapılır. Ancak pirinç, et, sebze, kuru meyve ve baharatlarla birleştirilerek aromalı bir et suyunda birlikte kaynatılır. Türkiye'de pilav, geleneksel olarak yanında salata ve yoğurtla servis edildiğinde hem garnitür hem de ana yemek olabilir. Bazıları pilavın en güzel kısmının tahdig olduğuna inanır. Kelime, tencerenin dibi anlamına gelir ve pişirme kabının dibinde oluşan altın rengi pirinç kabuğunu ifade eder. Tek parça halinde elde etmenin en iyi yolunun pişirme kabının dibini soğuk suya batırmak ve bir veya iki dakika sonra bir tabağa çevirmek olduğu söylenir. Tahdig veya tahdig olmayan pilav, Afganistan ve İran'dan Hindistan ve Pakistan'a kadar dünyanın her yerinde sevilir.

Pilav

Platillo Moros y Cristiano, kabaca Mağribiler ve Hıristiyanlar yemeği olarak tercüme edilebilir - tarihe atıfta bulunan şiirsel bir isim, Küba'nın ulusal yemeğidir, kabarık beyaz pirinç ve baharatlı siyah fasulyelerin aynı tencerede birlikte pişirildiği doyurucu bir kombinasyondur. Moros y Cristiano aslen İspanyol'dur ve güçlü İspanyol, Karayip ve Kuzey Afrika etkileriyle Küba'ya yayılmıştır. Beyaz pirinç İspanyol Hıristiyanları temsil ederken, siyah fasulyelerin Müslüman Mağribileri temsil ettiği varsayılır; Reconquista olarak bilinen iki grup arasındaki uzun bir savaş dönemini hatırlatır ve her iki grubun İber Yarımadası'nda nasıl uzlaşmaya vardığını kutlar. Bu yemek Küba'nın her yerinde bulunur ve herhangi bir restorana, eve veya sokak köşesine gittiğinizde onu bir şekilde görmeden edemezsiniz, bu nedenle yemek pişirme becerisine sahip Kübalılar kadar bu yemeğin de çok sayıda tarifi olması alışılmadık bir durum değildir.

Platillo moros ve cristiano

Plov, Özbekistan'ın ve daha geniş Orta Asya sofrasının pilavıdır: kazanda, yağda kavrulmuş kuzu ya da dana, soğan ve bol havuçtan oluşan bir tabanın üstünde pişen pirinç; baharatı ağırlıkla kimyon, içine şehre göre bütün sarımsak başları, nohut, karamuk ya da kuru üzüm gömülür. Her bölge kendi sürümünü sahiplenir ve farklar tam da yerlilerin tartıştığı yerdedir: Taşkent plovu sarı havuç ve daha koyu, daha kavruk bir taban kullanır; Semerkant plovu katmanlıdır ve hiç karıştırılmaz, pirinç, havuç ve et ayrı tabakalar olarak gelir; Fergana plovu uzun pişirmede şeklini koruyan kırmızımsı, nişastası yüksek yerel pirinç devzira ile yapılır. Yemek düğün ve cenazeler için dışarıda devasa miktarlarda, genellikle tek işi plov olan bir usta tarafından pişirilir; Taşkent'teki sabah plov merkezleri öğleden önce tek kazandan yüzlerce kişiye servis yapar.

Yapı, zirvak ve onun üstündeki pirinçtir. Yağ, geleneksel olarak eritilmiş kuyruk yağı ile pamuk ya da ayçiçek yağı, kazanda tütene kadar kızdırılır; soğan girer ve iyice kavrulur, sonra büyük parçalar hâlinde et, sonra kibrit çöpü kesilmiş havuç, yumuşamaya ve renk almaya başlayana dek kavrulur. Taban suyla örtülür ve kimyon, tuz ve bölgenin eklediği ne varsa onunla kırk dakika ile bir saat arasında kaynar. Tuzlu suda bekletilmiş pirinç üste bir kat olarak yayılır, üstüne bir parmak kadar su eklenir; tencere kapaksız, harlı ateşte sıvı çekilene kadar kaynar, sonra pirinç tepe gibi toplanır, bir çubukla dibe kadar delikler açılır ve kazan kapatılıp en kısık ateşte yirmi ila otuz dakika demlenir. Ancak ondan sonra karıştırılır, ya da tarza göre karıştırılmaz.

İyi plovun taneleri ayrı ayrı ve hafif parlaktır, içine kadar yumuşamış ama şeklini korur ve yapışmaz; rengi yağ ve havuçtan eşit biçimde gelir ve bir kaşığı tabakta yağ gölü bırakmamalıdır. Havuç dağılmak yerine belirgin ve tatlı kalır, et lif lif ayrılır, kimyon öndedir. Varsa sarımsak başı kabuğundan sıkılıp çıkacak kadar yumuşamış olmalıdır. Sulu ve topaklanmış pirince, yalnızca yağ tadı veren tabana, turuncu lapaya dönmüş havuca, kıt ete ve soğanı kavrulmak yerine terletildiği için grileşmiş plova puan kırın. Yanında ince dilimlenmiş domates ve soğan salatası ile yeşil çay gelir; başka bir şeye gerek yoktur.

Pilav (1)1 değerlendirme

Pilav 1 değerlendirme