Pirinç yemeği

Ikura suşi, somon yumurtasının tombul küreleri olan ikura ile kaplanmış bir gunkanmaki türü için kullanılan yaygın bir isimdir. Ikura genellikle soya sosunda marine edilir ve suşi, nori yosununun bir suşi pirinci topuna sarılmasıyla oluşturulur. Daha sonra bu kombinasyon bir kaşık yumurta ile kaplanır. Bu suşi türü, somonun suşi malzemesi olarak tanıtılmasından sonra popüler hale gelen nispeten yeni bir icattır. Bazen, ikura suşinin üzerinde bir salatalık dilimi bulunur.

Ikura Suşi

Japan

Inarizushi, hoş kokulu suşi pirinciyle doldurulmuş çiğnenebilir tofu ceplerinden oluşan benzersiz bir suşi çeşididir. Aburaage, içi boş ürünler oluşturmak için kızartılmış tofu kabukları, pirinci bir arada tutan kaplar olarak kullanılır. Hafif bir tada sahiptirler, genellikle dashi, mirin ve soya sosundan oluşan hoş kokulu bir karışımda kaynatılırlar, bu da tüm ince tatları emmelerini sağlar. Tofu ceplerinin içindeki dolgu genellikle havuç, shiitake mantarı, kavrulmuş susam tohumu veya nori parçaları gibi birçok farklı malzemeyle zenginleştirilebilen sade suşi pirinci kullanır, ancak diğer suşi çeşitlerinde bulunan yaygın element olan çiğ balık asla kullanılmaz. Pirinç tofu ceplerinin ortasına yerleştirilir ve genellikle tamamen kapatılır. Daha dekoratif formlarda, pirinç lezzetli dolguyu sergilemek için yalnızca kısmen örtülür. İnarizushi'nin başlangıçta 19. yüzyılda hazırlandığı ve icadının genellikle öncelikle birçok tapınağın önünde atıştırmalık olarak satıldığı Toyokawa ile ilişkilendirildiğine inanılmaktadır. Kolaylığı ve karmaşık tatlı, tuzlu ve ekşi tatları nedeniyle inarizushi Japonya'da oldukça popülerdir. Genellikle paket servis yemeği veya hızlı bir süpermarket atıştırmalığı olarak satılır.

Inarizuşi

Injeolmi, geleneksel Güney Kore buharda pişirilmiş pirinç kekleridir. Pirincin buharda pişirilmesi ve dövülerek esnek bir hamur haline getirilmesiyle hazırlanır ve ardından açılır ve cömertçe kavrulmuş soya fasulyesi tozu ile tozlanır. Çeşitleri arasında pelin otu tozu içeren ssuk injeolmi veya siyah susamla tozlanan kkaeinjeolmi bulunur. Bir efsaneye göre, bu kekler, bir isyan nedeniyle Seul'den kaçan kral Injo'ya bunları sunan sıradan bir Yim tarafından icat edilmiştir. Minnettarlığını göstermek için kral, yemeğe mucidinin adını vermiştir. Günümüzde, injeolmi çoğunlukla özel günlerde tüketilir ve genellikle lokma büyüklüğünde dikdörtgen parçalara dilimlenerek servis edilir.

İnciolmi

Adından da anlaşılacağı gibi, Iwakunizushi, Yamaguchi'deki Iwakuni Şehri'nden gelen bir preslenmiş suşi çeşididir. Suşi pirinci, lotus kökü, shiitake mantarı ve ince kızarmış yumurta şeritlerinin büyük, kare şeklindeki ahşap kalıplara yerleştirilmesiyle yapılır. Geleneksel olarak, tüm malzemeler iyice preslenene kadar kutunun üzerine basılır. Ayrıca, deniz ürünleri genellikle Iwakunizushi'nin üzerine yerleştirilir, çoğunlukla turşu uskumru veya karides. Renkli ve çekici görünümü nedeniyle, bu suşi çeşidi özel günlerde servis edilen temel bir yemektir ve yerel spesiyalitelerden biri olmaya devam etmektedir.

Iwakunizuşi

Iwashi nigiri suşi, geleneksel bir Japon nigiri suşi türüdür. Elle preslenmiş suşi pirincinin üzerine sardalya dilimleri konmasından oluşur. Yemeğin çok balıksı bir tadı ve biraz sert olabilen bir dokusu vardır. Sardalyalar son derece taze olsa bile aromaları keskindir. Geleneksel olarak, bu suşi türü tek bir lokmada elle yenir. Genellikle yanında soya sosu, wasabi veya turşu zencefil (gari) bulunur.

İwashi nigiri suşi

Jagacida, uzun taneli pirinç, defne yaprağı, kırmızı biber, domates salçası, soğan, sarımsak, barbunya fasulyesi, zeytinyağı ve beyaz biberin bir kombinasyonuyla hazırlanan, Portekiz etkilerine sahip bir Cape Verde yemeğidir. Malzemeler birleştirilir ve yemek, pirinç yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Jagacida'nın birçok versiyonu vardır (özellikle kızarmış linguica sosisli olanı popülerdir) ve yemeğin yanında ahtapot yahnisi ve yeşil salata ile servis edilmesi önerilir.

Jagacida

United States

Kalabalık bir gruba servis yapmanın en ucuz yolu olan jambalaya, ülkenin güney kesimlerinde yiyeceğin genellikle kıt olduğu Cajun'lardan gelen Louisiana'nın en sevilen yemeklerinden biridir. O zamanlar ülkede çok sayıda köle vardı, bu yüzden jambalaya kelimesinin Fransızca jambon veya jambon ve Afrika'da pirinç anlamına gelen aya kelimesinden türediği varsayılıyor. Başka bir teoriye göre ise Provence'taki jambalaia kelimesinden türemiş ve bir karışım anlamına geliyor. Paella, pilav veya risottoya benzer şekilde, temel malzemeleri pirinç, karides veya yengeç eti, incecik doğranmış, baharatlı, tütsülenmiş sosis ve tütsülenmiş jambon, doğranmış yeşil biber, sarımsak, kereviz, soğan, domates ve zorunlu baharatlar - kekik ve defne yapraklarıdır. Bazı durumlarda yemeğe tavuk eklenir, ancak bugün hindi karidesinden timsah eti eklemelerine kadar çok sayıda çeşidi de bulunmaktadır. Pirinç, et suyundan gelen zengin lezzetleri, hiç sıvı kalmayana kadar emmesi için en sona eklenir. Büyük ve ağır bir tencerede pişirilen ve herkesin beğenisini kazanan bir yemek olması nedeniyle, çalışanların benzer bir yemek kültürüne sahip olduğu Meksika Körfezi'ndeki petrol platformlarında en popüler yemeğin bu olması şaşırtıcı değil.

Jambalaya

India

Jeera pirinci, pirinç ve kimyon tohumlarıyla yapılan basit bir Hint yemeğidir. Basmati pirinci genellikle ghee'de kızartılmış kimyon tohumlarıyla karıştırılır ve yemeğe tarçın, kakule, defne yaprağı, karanfil ve kişniş eklenebilir. Jeera pirinci hazırlandıktan sonra tek başına veya çeşitli Hint yemeklerine eşlikçi olarak servis edilebilir. Zeera kelimesi, kimyon tohumları için Hintçe-Urduca'dır, dolayısıyla alternatif yazım şekli &ndash; zeera pirinci.

Jeera bhaat

Jollof pirinci, Batı Afrika'nın her ülkesinde bulunabilen ve içeriklerinde bazı farklılıklar bulunan Senegambia kökenli Nijerya'nın ulusal yemeğidir. Hazırlamak için pirinç, tüm tatları içine çekecek şekilde zengin bir domates sosunda pişirilir. Jollof pirincinde bulunan en yaygın malzemeler arasında pirinç, domates, salça, soğan, tuz ve karabiber bulunur. Bunların üstüne her türlü et, sebze, balık veya baharat eklenebilir. Lezzetli bir sos olması önemlidir, bu nedenle domateslere ek olarak sosta hindistan cevizi sütü, hindistan cevizi, partminger (Afrika fesleğeni yaprağı) ve bazen hatta Roiboos çayı gibi malzemeler de kullanılır. Yemeğin diğer adı, onu yaratan Wolof halkının yerel dilinde bir kap anlamına gelen benachin'dir. Jollof pirincinin popüler Cajun yemeği jambalaya'nın öncüsü olduğuna inanılmaktadır.

Jollof pirinci

Judías pintas con arroz, pirinç ve fasulyeye dayalı geleneksel bir İspanyol yemeğidir. Yemek genellikle pirinç, pinto fasulyesi (ıslatılmış ve süzülmüş), soğan, sarımsak, zeytinyağı, un, kırmızı biber, tereyağı, defne yaprağı ve tuz kombinasyonuyla yapılır. Fasulyeler pişirilir, süzülür ve soğuk su, soğan, defne yaprağı ve sarımsakla bir tavaya yerleştirilir. Karışım iki saatten fazla pişirilir. Pirinç pişirilir, süzülür ve bir kenara alınır. Soğan ve sarımsak düşük ateşte zeytinyağında sotelenir. Karışıma un ve kırmızı biber eklenir ve ardından fasulyelerle karıştırılır. Tereyağı pirince karıştırılır, tuzla tatlandırılır ve fasulye karışımı üstüne kaşıklanmadan önce derin ve yuvarlak bir servis tabağında servis edilir ve judías pintas con arroz hemen tüketilir.

Yahudilerin arrozlu pintas'ları

Ju'hori palov, Özbekistan'dan gelen geleneksel bir pirinç pilavıdır. Bu tür pilav, et (kuzu, dana veya tavuk), pirinç, mısır, soğan, havuç, yağ, dolmalık biber, kişniş, kimyon ve tuz kombinasyonuyla yapılır. Soğan, havuç, et ve dolmalık biberler yağda sotelenir, ardından diğer tüm malzemelerle karıştırılır ve suyla kaplanır. Pilav tuzla tatlandırılır ve sıvı buharlaşana ve her malzeme tamamen pişene kadar düşük ateşte pişirilir. Ju'hori palov, piştikten sonra genellikle büyük tabaklarda sıcak olarak servis edilir.

Ju'hori palov

Kabsa, Arap Yarımadası'ndaki Körfez Devletleri'nin her yerinde beğenilen bir pirinç yemeğidir. Fars ve Hint biryanilerinden büyük ölçüde etkilenen kabsa, balık veya et pişirmek için kullanılan suyu tekrar kullanarak içindeki baharatlı, uzun taneli pirinci pişirir ve tüm tatları ve baharatları mükemmel bir şekilde harmanlar. Yemek tavuk, kuzu, deve eti, balık veya hatta karides, trüf veya ördek etiyle yapılabilir. Et veya balık genellikle pirincin üzerine yerleştirilir ve tüm yemek büyük bir tepside servis edilir, paylaşılması ve elle yenmesi amaçlanır. Yemen'de ortaya çıkmasına rağmen, pirinç ve etin bu geleneksel kombinasyonu Katar ve Suudi Arabistan'da inanılmaz derecede popülerdir ve burada ulusal bir yemek olarak kabul edilir. Arap Yarımadası'nda kabsa, machboos olarak da bilinir.

Kabsa

Iran

Kadoo polo, İran'ın Hazar Denizi bölgesinde popüler olan pirinç ve baharatlı balkabağı içeren geleneksel bir Fars yemeğidir. Sıcak, aromatik lezzetleriyle bilinen bu yemek, basmati pirincini yumuşak balkabağı, baharatlar ve genellikle karamelize soğanla birleştirir. Balkabağı soyulur, küp şeklinde doğranır ve hafif bir tatlılık katmak için sotelenir veya karamelize edilirken, soğan ve sarımsak tuzlu bir taban oluşturur. Zerdeçal, tarçın ve safran gibi baharatlar yemeğe altın rengi ve zengin bir aroma katar ve bazen ek tatlılık için bir miktar şeker veya bal eklenir. Hazırlamak için balkabağı ve soğanlar baharatlarla ayrı ayrı pişirilir, ardından bir tencerede pirinçle katmanlar halinde dizilir ve Fars mutfağında sevilen çıtır bir pirinç kabuğu olan tahdig oluşturmak için buharda pişirilir. Pirinç tamamen piştikten sonra, lezzetleri harmanlamak için balkabağıyla hafifçe karıştırılır. Kadoo polo genellikle Fars otları, yoğurt veya ara sıra kuzu veya tavukla servis edilir.

Kadoo polo

En popüler taze deniz ürünleri tek kase donburi yemeklerinden biri olan kaisendon, ince dilimlenmiş, çeşitli çiğ deniz ürünlerinin taze buharda pişirilmiş pirinç üzerine serilmesiyle oluşan sashimi'den oluşur. Kaisendon yemeğinde hangi tür sashimi kullanılacağı sabit değildir, ancak deniz ürünleri seçimi hem konuma hem de mevsime bağlıdır ve çoğunlukla maguro (ton balığı), tai (çipura), ama ebi (derin su karidesleri), hotate (tarak), uni (deniz kestanesi), kani (yengeç) ve bazen marine edilmiş ikura (somon yumurtası) içerir. Sashimi dışında, kaisendon genellikle kavrulmuş nori deniz yosunu, myoga zencefili, shiso veya Japon fesleğeni, salatalık, soğan ve taze veya turşu zencefil ile kaplanır. Buharlı pirinç yatağına yerleştirilmeden önce tüm malzemeler wasabi ile tatlandırılmış soya sosu ile gezdirilir ve kaisendon kasesi son olarak biraz beyaz susam tohumu, beyaz turp filizi ve wasabi ezmesi ile süslenir. Japonya'da taze deniz ürünleri donburi yemeklerinin çok sayıda takipçisi vardır; hafif ama besleyicidir, harika bir öğle yemeği seçeneğidir ve herhangi bir suşi restoranında bulunabilir.

Kaisendon

Kamameshi veya kazan pirinci, kama adı verilen özel bir dökme demir tencerede hem pişirilen hem de servis edilen bir yemeği ifade eder; dolayısıyla adı. Bu geleneksel Japon pirinç yemeği, pirincin çeşitli et, deniz ürünleri ve sebzelerle buharda pişirilmesiyle hazırlanır. Kamameshi genellikle soya sosu, sake veya mirin ile tatlandırılırken, yumruğunun ve çıtırlığının çoğu, kama kazanının dibine yapışan hafifçe yanmış pirinçten gelir. En popüler çeşitlerden bazıları deniz ürünleri veya kaisen kamameshi, tavuk veya tori kamameshi; yengeç eti veya kani kamameshi ve açık ara en sevilenlerden biri olan gomoku kamameshi'dir. Mitsuba adı verilen Japon yabani maydanozuyla tatlandırılır ve tavuk, yengeç eti, karides, havuç, bambu filizi ve shiitake mantarı gibi karışık et ve sebzelerden oluşur. Kamameshi'nin kökeninin Takeshitakama olduğu söylenirken, terim Meiji döneminin sonlarında ortaya çıkmış ve daha sonra 1923'teki Büyük Kanto Depremi'nin ardından aile üyeleri ve iş arkadaşlarının kamameshi'lerini doğrudan kama kabından yiyerek paylaşmasıyla ilişkilendirilmiştir. Günümüzde, kamameshi yemekleri çoğunlukla geleneksel, ortak kama kazanlarının küçük ölçekli kopyalarında hazırlanır ve tek porsiyonluk yemekler olarak servis edilir.

Kamameşi

Kappamaki, nori deniz yosunu, sirke aromalı suşi pirinci ve dilimlenmiş salatalıklardan, tercihen ince ve çekirdeksiz Japon salatalıklarından oluşan en yaygın suşi çeşitlerinden biridir. Bu suşi çeşidi, geniş makizushi (rulo suşi) grubuna aittir ve geleneksel olarak lokma büyüklüğünde parçalara dilimlenerek ve soya sosu, turşu zencefil ve wasabi eşliğinde servis edilir. Adı, en sevdiği atıştırmalıkların salatalık olduğu Japon folklorundan mitolojik bir yaratık olan kappa'dan gelir.

Kappamakı

Japon körisi Japonya genelinde son derece popüler bir yemektir. Köri neredeyse her zaman pirinçle servis edildiğinden, karē raisu terimini çok sık duyabilirsiniz. Köri, Meiji dönemi Japonya'sının yabancıları ve mallarını memnuniyetle karşılaması üzerine 19. yüzyılda İngilizler tarafından Japonya'ya getirildi. Sonuç olarak, Japon körisi, yoğun köri tozu kullanımıyla karakterize edilen İngiliz körisine benzer. Yemek, kısa taneli, beyaz pirinç üzerine kepçeyle servis edilen zengin bir et ve sebze güveci (havuç, soğan ve patates gibi) olan körili pilava dönüştü. Yaygın garnitürler arasında patlıcan, lotus kökü ve üstüne salatalık bulunur. Ayrıca, kare raisu'nun katsu kare adı verilen popüler bir çeşidi de vardır; bu, üstüne tonkatsu adı verilen derin yağda kızartılmış bir domuz pirzolası parçasının yerleştirildiği bir körili pilav yemeğidir.

Kare raisu

Karuveppilai sadam, Güney Hindistan'dan gelen geleneksel bir yemektir ve baharatlı köri yapraklı pilav olarak da bilinir. Yemek, pirinç, köri yaprakları, mercimek, tuz, karabiber, kişniş, kimyon, acı biber, hardal, asafoetida, fıstık (isteğe bağlı) ve yağın bir kombinasyonuyla hazırlanır. Malzemelerin çoğu, köri yaprakları çıtırlaşana kadar kavrulur ve temperlenir. Pişmiş pirinç, temperleme ve diğer malzemelerle karıştırılır ve yemek daha sonra tatlar tamamen emilene kadar kısık ateşte pişirilir. Karuveppilai sadam genellikle raita ile veya yanında yenir.

Karuveppilai saddam

Kateh, diğer pirinç türlerinden daha iyi su emdiği için tercihen uzun taneli pirinç hazırlama ve servis etme tekniklerinden biridir. Pirinç yıkanır, süzülür ve hafif tuzlu ve yağlı suda pişirilir. Pirincin tüm sıvıyı emmesine izin vererek düşük ateşte yavaşça pişirilir. Sonuç, tipik kabarık pirinciniz değil, yoğun bir dokuya ve temiz, gizlenmemiş bir pirinç aromasına sahip bir yemektir. Kateh nadiren tek başına yenir ve çoğunlukla garnitür olarak servis edilir. Hazırlanışı karmaşık olmadığından, İran'daki en yaygın garnitürlerden biridir. Kateh'in ferahlatıcı ve hafif tadı, geleneksel güveçler ve kebaplar gibi hoş kokulu ve aromatik İran yemekleriyle mükemmel bir şekilde eşleşir.

Kate

Kelupis, hem Bisaya halkının hem de Brunei ve Malezya'nın Sabah ve Sarawak eyaletlerinde yaşayan Brunei Malay halkının geleneksel bir atıştırmalığıdır. Yapışkan pirinç önce pandan yapraklarıyla tatlandırılmış hindistan cevizi sütünde pişirilir, ardından daun nyirik yapraklarına sarılır. Hazırlanan rulolar buharda pişirilir, ardından fazla su içermemesi ve içindeki pirincin ıslak veya nemli olmaması için asılı bırakılır. Açıldıktan sonra bu atıştırmalık tek başına yenebilecek kadar lezzetlidir, ancak genellikle köri veya rendang olarak bilinen baharatlı bir et yemeği ile eşleştirilir.