Italy

Carne capuliata, genellikle makarna ve anelletti gibi makarnalarla servis edilen bir Sicilya et sosudur. Bu sos rag&ugrave; alla bolognese'ye benzese de, kullanılan domates miktarı ve kereviz ve havuç olmaması bakımından ondan farklıdır. Bu Sicilya capuliata'sı ince kıyılmış dana eti, soğan, zeytinyağı, beyaz şarap, Sicilya domates salçası (estratto) ve domates, kekik, fesleğen ve defne yapraklarıyla yapılır. Yapıldıktan sonra makarnayla birleştirilir ve olduğu gibi tüketilir, ancak yemek ayrıca üzerine rendelenmiş peynir eklenerek fırında da pişirilebilir.

Etli kapulyata

United States

Carolina Gold, özellikle kümes hayvanları ve domuz eti yemekleriyle iyi uyum sağlayan hardal bazlı bir sostur. Hardalın yanı sıra, sos sirke ile inceltilir, ardından bal, acı sos ve esmer şeker gibi çeşitli baharatlar ve malzemeler eklenerek keskin, hafif tatlı ve acı bir tat elde edilir. Birçok kaynak, Carolina Gold'un çekilmiş domuz etiyle en iyi şekilde kullanıldığını, tüm yemeğe kontrast ve derinlik kattığını iddia ediyor.

Carolina Altın

Uruguay

Bu Uruguay sosu genellikle makarna üzerine sıcak servis edilir. Krema, mantar, peynir, et suyu ve jambondan oluşur. Soğan, sarımsak ve çeşitli taze otlar eklenerek zenginleştirilebilir. Topraksı ve rahatlatıcı sos, 1950'lerde Montevideo'da İtalyan mutfağının geleneklerine dayalı yeni bir sos yapmak isteyen bir şef olan Raymundo Monti tarafından icat edildi. Hızla popüler oldu ve Monti, ona ünlü İtalyan tenor Enrico Caruso'nun adını verdi.

Caruso Sosu

Cebolada, ana malzemesi soğan olan geleneksel bir Portekiz sosu veya ezmesidir. Birçok tarifi olmasına rağmen, cebolada genellikle domates, zeytinyağı, sarımsak, kırmızı biber ve maydanoz ve kırmızı dolmalık biber gibi ek (isteğe bağlı) malzemeler de içerir. Malzemeler sos koyulaşana kadar zeytinyağında sotelenir. Hazırlandıktan sonra soğutulur ve daha sonra biftek ve domuz pirzolası gibi çeşitli et yemeklerinin yanı sıra balıkla birlikte kullanılır. Cebolada'nın kullanıldığı yemeklerden bazıları atum de cebolada (ton balığı bifteği ve cebolada) ve genellikle yanında kızarmış patatesle servis edilen bife de cebolada'dır (ince dilimlenmiş biftek ve cebolada).

Cebolada

Checca, Roma'dan gelen geleneksel bir İtalyan pişmemiş sosudur (veya çeşnisidir). Genellikle sert domates, yeşil zeytin, maydanoz, fesleğen, rezene tohumu, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Malzemeler basitçe karıştırılır ve sos yaklaşık yarım saat dinlendirilir, üstü kapatılır. Daha sonra cavatelli, strascinati, conchiglie, lumachelle ve farfalle gibi makarnalarla servis edilir. Domatesler sert, asidik ve daha yeşil olmalıdır - kesinlikle parlak kırmızı veya olgun olmamalıdır. Bu sos özellikle yaz aylarında popülerdir. Checca'nın isminin muhtemelen Francesca olan kimliği belirsiz bir Romalı kadından geldiğine inanılmaktadır, çünkü checca bu ismin küçültülmüş halidir.

Çeka

Harissa, Fas mutfağında ve hardal, ABD'de sosisli sandviçlerde neyse, chimichurri de Arjantin'deki bifteklerde odur. Maydanoz, sarımsak, kekik, ayçiçek yağı, sirke ve acı kırmızı biber gevreğinin aromatik bir karışımıdır, ancak bazen kişniş veya doğranmış domates gibi ek malzemeler de karışıma dahil edilirken, chimichurri'nin çok sayıda çeşidi olduğu için diğerleri atlanabilir. Bu canlı yeşil sos (bazen marine olarak kullanılır) genellikle ızgara dana bifteklerinin yanında servis edilir, ancak ızgara domuz eti, tavuk, kuzu eti, balık veya ördek için de harikalar yaratır ve Malbec şarabıyla eşleştirmek oldukça yaygındır. İsmin kökeni hakkında iki teori vardır; biri, Jimmy Curry adlı bir İngiliz et satıcısı tarafından icat edildiğini (ve uygun bir şekilde adlandırıldığını) ve diğeri, o zamanlar İspanyol kolonisi olan Arjantin'i işgal etme girişimlerinin başarısız olmasının ardından köri yemeyi talep eden esir İngiliz askerlerinin söylediği "che mi curry" ifadesinden kaynaklandığını söyler. İsminin kökeni bilinmemekle birlikte, chimichurri'nin eklendiği her yemeğe ayrı bir lezzet kattığı bilinen bir gerçektir.

Çimiçurri

Kırmızı chimichurri veya chimichurri rojo, canlı yeşil rengi nedeniyle yeşil chimichurri veya chimichurri verde olarak da adlandırılan, Arjantin'in özü olan chimichurri sosunun bir çeşididir. Sosun bu sözde "kırmızı versiyonu" genellikle zeytinyağı, kıyılmış sarımsak, İspanyol şeri sirkesi veya kırmızı şarap sirkesi, kırmızı biber, kırmızı biber (tatlı, acı veya tütsülenmiş), defne yaprağı, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Olgun domatesler ve kırmızı dolmalık biberler de, kırmızı biberle birlikte sosa belirgin, kırmızımsı kahverengi bir ton veren yaygın ek malzemelerdir, dolayısıyla adı kırmızı chimichurri'dir. Alternatif olarak, maydanoz, kekik, sarımsak, zeytinyağı, kırmızı acı biber gevreği ve sirkeden oluşan chimichurri tabanı, kırmızı renkli bir sos elde etmek için kırmızı biber, domates veya kırmızı dolmalık biber eklenerek zenginleştirilebilir ve böylece geleneksel chimichurri'nin yoğun bitkisel aromasına tatlı ve baharatlı bir dokunuş katılabilir. Yeşil chimichurri gibi, kırmızı chimichurri de ızgara et, balık veya kümes hayvanlarının geleneksel bir eşlikçisi olarak kullanılır, ancak aynı zamanda kızarmış sebzeler, empanadalar ve tofu ile de iyi uyum sağlar.

Chimichurri kırmızı

Fudge sosundan daha koyu, ancak çikolatalı pudingden daha ince olan çikolata sosu genellikle kakao tozu, şeker, un, süt ve yağ (genellikle tereyağı) ile yapılır. Özellikle Güney Amerika Birleşik Devletleri'nde popülerdir, burada sos pazar sabahları taze bisküvilerle servis edilir. Sos olarak adlandırılır çünkü bir roux ile koyulaştırılan ve tavada yapılan herhangi bir sosa, tuzlu veya tatlı olsun, sos denirdi. Çikolata sosu genellikle bisküvilerle servis edilse de, bazı aşçılar düzgün bir şekilde hazırlandıktan sonra sosa tuzlu pastırma parçaları eklemeyi sever.

çikolata sosu

Genellikle Türk yemeği &ccedil;ullama ile ilişkilendirilen Romen ciulama, un, tereyağı, et suyu, ekşi krema ve isteğe bağlı olarak yumurta sarısı karışımıyla yapılan basit bir sos benzeri yemektir. Yemek, pürüzsüz ve topaksız bir dokuya sahip olması sağlanarak koyu ve kremsi olana kadar pişirilir. Sade olabilir veya mantar, sebze veya etle, genellikle tavuk veya dana etiyle birleştirilebilir. Geleneksel ciulama, tavuk taşlığı, tavuk suyu ve sm&acirc;nt&acirc;na - Romen ekşi kreması kombinasyonunu gerektirir. Bu Romen klasiği geleneksel olarak mămăligă'ya (polenta) eşlik eder ve genellikle kıyılmış dereotu veya maydanozla kaplanır.

Ciulama

Creole sosu, Louisiana'ya özgü geleneksel baharatlı, keskin ve lezzetli bir sostur. Güney Amerika Birleşik Devletleri ve çoğu Karayip ülkesinde popüler olan Creole mutfağının vazgeçilmez bir parçasıdır. Creole sosu, başlangıçta Creole mutfağının temel unsurlarından biri olan deniz ürünleri yemeklerine eşlik etmek için yaratılmıştı. Louisiana'da kolayca bulunabilen domates, soğan, dolmalık biber ve sarımsak gibi malzemelerin bir karışımıyla yapılıyordu. Genellikle ona belirgin bir tat veren acı biberle baharatlandırılıyordu. Zamanla sos gelişti ve farklı versiyonları ortaya çıktı - daha hafif, daha baharatlı, Worcestershire soslu ve daha birçok versiyon. Bu varyasyonlara rağmen, temel malzemeler aynı kaldı ve sos Creole mutfağının sevilen bir parçası ve birçok bölgesel yemeğin ayrılmaz bir parçası olmaya devam etti.

Creole sosu

Cumberland sosu, tarihi Cumberland ilçesinden kaynaklanan geleneksel bir İngiliz sosudur. Bu tatlı ve baharatlı sos genellikle portakal suyu, limon suyu, port şarabı, portakal kabuğu rendesi, limon kabuğu rendesi, hardal tozu, karanfil, kuru üzüm ve frenk üzümü jölesinin bir kombinasyonu ile yapılır. Jöle, port şarabı, portakal suyu ve limon suyu ısıtılır ve hepsi birbirine karışana ve jöle sıvı hale gelene kadar karıştırılır. Hardal tozu, öğütülmüş karanfil, kuru üzüm, portakal kabuğu rendesi ve limon kabuğu rendesi karıştırılır ve karanfiller sos içinde eriyene kadar karıştırılır. Karışım, kuru üzümler dolgunlaşana kadar kısık ateşte biraz daha pişirilir. Sos daha sonra soğutulur veya pişmiş jambon dilimleri, kızarmış tavuk veya somonun üzerine sıcak olarak kullanılır.

Cumberland sosu

Gaeng, dünyaca ünlü Tay köri ezmesi için kullanılan bir Tayca kelimedir. Sarı, kırmızı veya yeşil renktedir ve acılık sırasına göre sıralanır; sarı köri hafif acıdır ve yeşil köri en acıdır. Sarı köri, temel olarak Hindistan cevizi sütü ve zerdeçal, anason, tarçın, kurutulmuş acı biber, defne yaprağı, zencefil, kişniş, kimyon ve fermente edilmiş karides ezmesi gibi kavrulmuş ve toz haline getirilmiş çeşitli baharatlardan oluşur. Sarı köriler genellikle dana eti, kuzu eti veya tavuk parçaları, soğan, patates ve ananasla hazırlanır. Kırmızı köriler Hindistan cevizi sütü, kırmızı acı biber tozu, beyaz biber, kimyon, hindistan cevizi, kişniş, sarımsak, limon otu, zencefil ve rendelenmiş misket limonundan oluşur. Sos, kızarmış domuz eti, dana eti, karides, ördek, yılan balığı, bambu filizi, Tay fesleğeni ve balkabağıyla iyi gider. Yeşil köriler hindistan cevizi sütü, acı yeşil biberler, limon otu, zencefil, kişniş, kimyon, beyaz biber, soğan, palmiye şekeri, rendelenmiş kafir limonu, sarımsak ve kutsal fesleğen (Tayland'ın sevilen keskin otu) içerir. Bu şeytanca acı köri sığır eti veya tavuk ve Tayland patlıcanlarıyla iyi gider. Ayrıca belirli bir renkle ilişkilendirilmeyen popüler bir Tayland körisi de vardır - kimyon, kimyon, karanfil, anason, tarçın, kakule, beyaz biber, zencefil, hindistan cevizi, kaju fıstığı, limon, sarımsak, limon otu ve aşırı acı kuş gözü biberlerinden oluşan massaman köri. Massaman köri Müslüman baharat tüccarlarının bir mirasıdır, bu nedenle genellikle domuz etiyle değil, demirhindi, acı portakal, patates, ananas, tavuk veya sığır etiyle eşleştirilir, bu yüzden sonunda baharatlı olmaktan çok aromatiktir. Çoğu köri yemeğinin yanında pilavla servis edilmesinin nedeni, içeceklerin ve sıvıların baharatlı, sıcak yağları dilin her yerine yayması ve pirincin de bunları "temizlemek" için kullanılmasıdır. Bu nedenle, bir dahaki sefere sıcak ve baharatlı bir köri yediğinizde, damağı yatıştırmak için soğuk bir içecek içmek yerine daha fazla pilav yemeyi deneyin.

köri ezmesi

Bu koyu kahverengi sos, Fransız mutfağında hem tek başına bir sos olarak hem de diğer sosların temeli olarak yaygın olarak kullanılır. Hacmi yarıya inene kadar uzun süre pişirilen kahverengi et suyu ve espagnole sosunun birleşimidir - dolayısıyla demi-glace (Fransızcada "yarım sır" anlamına gelir) adı verilmiştir. Demi-glace'in orijinal tarifi, ünlü bir Fransız şef ve yemek yazarı olan Georges Auguste Escoffier tarafından kaydedilmiş ve kanunlaştırılmıştır, ancak Escoffier'in sosu icat eden kişi olarak kabul edilip edilemeyeceği belirsizdir. Günümüzde, bu lezzetli sos çoğunlukla ete eşlik etmek için kullanılır, ancak çeşitli çorbalar ve güveçler için bir tatlandırıcı olarak da kullanılabilir. Diğer malzemelerle birlikte son derece çok yönlü olan bu sos, Chausseur, Poivrade, Robert ve Bordelaise gibi diğer sosların temelini oluşturur.

Demi-glace

Hem çorba hem de sos olarak sınıflandırılan dongo-dongo, bamyanın ana malzeme olarak kullanıldığı lezzetli bir Afrika yemeğidir. Yemek, soğan, sarımsak, Maggi bulyon küpleri, bamya ve acı biberlerin sotelenmesiyle hazırlanır. Tencereye su, kurutulmuş, tuzlanmış veya tütsülenmiş balık ve karbonat veya domates salçası eklenir. Yemek, balık ve bamya yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir ve dongo-dongo daha sonra genellikle pirinç, fufu veya chikwangue gibi nişastalı yiyecekler eşliğinde servis edilir. Dongo-dongo'nun popüler Cajun-Creole gumbo'sunun uzak bir kuzeni olduğuna inanılmaktadır.

Dongo-dongo

Duxelles, kıyılmış mantar, arpacık soğanı, sarımsak, şarap, tereyağı ve baharatlardan oluşan geleneksel bir Fransız sosudur. Sos, çok sayıda dana eti, kümes hayvanı, deniz ürünleri, sebze ve yumurta yemeğiyle servis edilebilir. 17. yüzyılda, sosa patronu Nicolas Chalon du Blé, marquis d'Uxelles, maréchal de France'ın adını veren ünlü bir Fransız aşçı Pierre La Varenne tarafından icat edilmiştir. Günümüzde, duxelles genellikle et ve hamur işi arasına katmanlar halinde konulan sığır Wellington olarak bilinen popüler bir yemeğin hazırlanmasında önemli bir bileşen olarak bilinir.

Düxelles

Egusi, Batı ve Orta Afrika'da (özellikle Nijerya ve Orta Afrika Cumhuriyeti'nde) popüler olan, soğan, domates, acı biber ve yağdan oluşan lezzetli bir çorba veya sostur. Geleneksel olarak kabak, balkabağı, kavun ve kabak çekirdeklerinden yapılan unla koyulaştırılır. Egusi genellikle tuz, karabiber ve kırmızı biberle tatlandırılır. Çorba veya sos pürüzsüz bir kıvama geldiğinde, genellikle haşlanmış sebzeler, pilav veya çeşitli ızgara balık ve et yemekleriyle servis edilir.

Egusi çorbası

Filfel chuma, koyu kıvamlı bir Libya acı sosudur. Sos, sarımsak, dolmalık biber, kırmızı biber, tatlı kırmızı biber, kimyon, kimyon, yağ, tuz ve limon suyu gibi malzemelerle yapılır. Filfel chuma, ince bir yağ tabakasıyla kaplandığında buzdolabında iyi saklandığı bilinmektedir, bu nedenle bu lezzetli sostan her zaman elinizin altında bulundurmanız önerilir. Libya Yahudilerinin eski mutfaklarında ortaya çıkmıştır ve pirinç, fasulye ve yumurta yemeklerinden kızarmış et veya balık yemeklerine kadar her şeyle eşleştirilebilir.

Filfel chuma

Teknik olarak bir sos, pratik olarak bir güveç olan footi, Gine'nin bir spesiyalitesidir, ancak Senegal'de de popülerdir. Domates, patlıcan, soğan, barbunya fasulyesi, su ve bir bulyon küpünden oluşur. Malzemeler yaklaşık üç saat boyunca yavaşça kaynatılır ve sos daha sonra tüketilmeye hazır hale gelir. Geleneksel olarak pilav veya et yemekleriyle servis edilir.

Ayaklar

Germany

Frankfurter Gr&uuml;ne So&szlig;e, ekşi krema, baharatlar ve otlardan oluşan Frankfurt'a özgü ünlü bir soğuk ot sosudur. Geleneksel olarak, sosta yedi ot olmalı ve bunların %70'i Frankfurt'ta yetiştirilmiş olmalıdır. Bu yedi ot hodan, frenk maydanozu, tere, maydanoz, salata burnu, kuzukulağı ve frenk soğanıdır. Sos o kadar iyi bilinir ki Frankfurt-Oberrad'da bir Gr&uuml;ne So&szlig;e anıtı bile vardır. Anıt, her biri sosta kullanılan farklı bir otu temsil eden yedi seradan oluşur. Yeşil soslar bu ülkelerde yüzyıllardır bilindiğinden, tarifi Frankfurt'a Fransız göçmenlerin mi yoksa İtalyan tüccarların mı getirdiği hala bilinmemektedir. Ayrıca yeşil sosun Goethe'nin en sevdiği yemek olduğu hakkında çok popüler bir efsane vardır ve bu efsaneye göre, sos Goethe'nin annesi tarafından icat edilmiştir. Popüler efsaneye dair bir kanıt olmasa da, sosun ilk tarifinin Wilhelmine Rührig tarafından yazılmış 1860 tarihli bir yemek kitabında bulunduğu bir gerçektir. Günümüzde sos genellikle haşlanmış yumurta ve patates, balık veya Tafelspitz ile servis edilir.

Frankfurter Yeşil Soße

Thailand

Gaeng kiew wan, yeşil Tayland köri ezmesinin adıdır. Çeşitleri olmasına rağmen, genellikle yeşil acı biber, limon otu, hindistan cevizi sütü, kişniş, zencefil, kimyon, soğan, beyaz biber, palmiye şekeri, sarımsak, kutsal fesleğen ve rendelenmiş kafir limon kabuğunun bir kombinasyonu ile yapılır. Malzemeler bir havan ve tokmakla ezilerek bir macun haline getirilir ve macun daha sonra genellikle balık, dana eti veya tavuk, patlıcan, fesleğen ve hatta meyve içeren baharatlı yeşil köriler yapmak için kullanılır.