Soep

Thailand

Tom kha gai is het heerlijke nationale gerecht van Thailand, afkomstig uit het centrale deel van het land en beïnvloed door buurland Laos. Het is een soep waarvan de naam vertaald kan worden als gekookte galangal kippensoep, bestaande uit kokosmelk, stukjes kip of stukjes, galangal (roodbruine of roze houtachtige plant verwant aan gember), citroengras, knoflook, bird's eye chili pepers, kaffir limoenblaadjes, vissaus en shiitake paddenstoelen. De peperige, scherpe, licht zure en bloemige smaken van galangal vormen een interessant contrast met de romigheid van kokosmelk, waardoor een heerlijk aromatisch gerecht ontstaat. Tom kha gai is zeer voedzaam met geweldige medicinale eigenschappen, zoals het vermogen om het maag-darmkanaal te kalmeren. Omdat het gerecht erg populair is, zijn er ook andere versies van de soep - vegetarisch, tofu, zeevruchten en varkensvlees tom kha zijn slechts enkele van de varianten. Het wordt traditioneel geserveerd met rijst aan de zijkant, gegarneerd met korianderblaadjes en in blokjes gesneden tomaten.

Tom kha gai

Deze pittige en zure soep, die vaak de Noord-Thaise versie van de populaire tom yum wordt genoemd, bestaat uit een smaakvolle bouillon die meestal is doordrenkt met kaffir limoenblaadjes, Thaise basilicum, citroengras en galangal. Hoewel het traditioneel wordt bereid met rundvlees en runderafval, kunnen sommige variaties varkensvlees of waterbuffel bevatten. De soep wordt vaak ook verrijkt met vissaus, limoensap of tamarinde. Het wordt meestal geserveerd met chilivlokken of verse chilipepers.

Tom Saep

Tom Yum is een van de bekendste Thaise gerechten, een pittige, zure en aromatische soep die traditioneel met rijst wordt geserveerd. Het bestaat uit sjalotten, citroengras, vissaus, fijngehakte verse gember of galangal, garnalen, champignons, kaffir limoenblaadjes, limoensap en fijngehakte Thaise chilipepers. Tom yum wordt meestal als voorgerecht geserveerd en wordt traditioneel gegarneerd met korianderblaadjes. Vanwege de populariteit zijn er in de loop der jaren verschillende versies van de soep verschenen, zoals tom yum gai, met toegevoegde kip, en tom yum talay, met gemengde zeevruchten. Er is ook een versie met varkensvlees. Vol met voedingsstoffen, smaakvol, verzadigend en gezond, tom yum is niet voor niets een van de populairste Thaise gerechten.

Tom jammie

Tom yum boran is een traditionele noedelsoep die oorspronkelijk uit Centraal-Thailand komt. De soep is gebaseerd op varkensvlees en eiernoedels. Andere veelgebruikte ingrediënten om tom yum boran te bereiden zijn limoensap, uien, gemalen pinda's, knoflook, galangal, citroengras, taugé, rode chilivlokken, hete chilipepers, kaffirlimoenblaadjes, tamarindewater en vissaus (nam pla). De soep wordt gekookt tot het vlees mals is en de noedels worden vervolgens verdeeld over kommen met de soep eroverheen gegoten. Tom yum boran wordt meestal gegarneerd met bosuitjes, chilivlokken, pinda's en een scheutje limoensap.

Tom yum boran

Toshikoshi soba is een eenvoudig en traditioneel Japans noedelgerecht dat op oudejaarsavond wordt geserveerd. In de eenvoudigste vorm bestaat het uit boekweit sobanoedels in een hete dashibouillon, gegarneerd met gehakte bosuitjes. Het gerecht kan echter worden opgetild door er rauwe eieren, tempura of viskoekjes aan toe te voegen. De traditie van het eten van toshikoshi soba dateert uit de 13e of 14e eeuw, maar werd populair tijdens de Edo-periode. Deze noedels worden op oudejaarsavond gegeten omdat ze een nieuw begin symboliseren, kracht en veerkracht bieden en fortuin en een vredig leven brengen.

Toshikoshi-soba

France

Deze traditionele knoflooksoep uit het zuidwesten van Frankrijk bestaat uit grote hoeveelheden knoflook, uien, roux en bouillon of water. Eiwitten en dooiers worden vaak aan tourin toegevoegd om het dikker te maken. Omdat knoflook zowel heerlijk is als serieuze gezondheidsvoordelen heeft, is dit gerecht de laatste tijd begrijpelijkerwijs populairder geworden. Er is zelfs elke februari een tourin kookwedstrijd in de stad Viller&eacute;al in de regio Lot-et-Garonne, ter ere van de expertise van lokale chefs bij het bereiden van deze smaakvolle soep. In Zuid-Frankrijk is het een traditie om het gerecht aan pasgetrouwden te serveren. Tourin wordt meestal geserveerd op een stuk geroosterd brood en gegarneerd met croutons en peterselie. Een andere populaire manier om de soep te serveren is door hem te bedekken met een plak Gruyère kaas en hem onder de grill te leggen tot de kaas smelt.

Tourin

Toyga is een traditionele Turkse soep gemaakt met een combinatie van kikkererwten, d&ouml;vme (tarwekorrels), water, bloem, yoghurt en boter. Om het te bereiden, worden kikkererwten en d&ouml;vme gekookt tot ze zacht zijn, en vervolgens geleidelijk gemengd met een mengsel van yoghurt en bloem. De combinatie wordt nog een paar minuten gekookt, op smaak gebracht met zout en bestrooid met een mengsel van gesmolten boter, gemalen munt en rode pepervlokken voordat het wordt geserveerd. De soep wordt traditioneel gloeiend heet geserveerd.

Speelgoed

Greece

Tsouvras of ntomatosoupa is een bescheiden soep van het kleine Griekse eiland Tilos in de Egeïsche Zee. Het wordt meestal gemaakt met gepelde en geplette rijpe tomaten, uien, water, zout en peper. Nadat ze in olijfolie zijn gebakken, worden de fijngehakte uien gecombineerd met de tomaten en rijst, en wordt alles bedekt met water. Het mengsel wordt zachtjes gekookt tot de rijst en tomaten zacht en gaar zijn, en de soep licht dikker en geuriger wordt. Er zijn variaties op de soep waarbij de uien worden weggelaten, terwijl andere variaties vragen om bulgur in plaats van rijst. Deze eenvoudige tomatensoep kan warm of koud worden gegeten, en wordt vaak gegarneerd met verse munt of andere aromatische kruiden. Een andere veelvoorkomende topping voor deze traditionele specialiteit is geraspte lokale kaas.

Tsouvras

Deze feestelijke Koreaanse soep die een smaakvolle bouillon combineert met Koreaanse tteok rijstkoekjes wordt doorgaans gegeten tijdens het Koreaanse Nieuwjaar. De basis van de soep kan worden bereid met verschillende soorten bouillons, bekend als guk, zoals rundvlees, zeevruchten of kelpbouillon, terwijl de extra ingrediënten meestal garnering bevatten zoals gebakken en in plakjes gesneden eidooiers en eiwitten, bosuitjes, zeewier (gim) en fijngesneden vlees. In de Koreaanse traditie symboliseert de soep een nieuw begin, terwijl in plakjes gesneden rijstkoekjes, die doen denken aan munten, rijkdom en welvaart vertegenwoordigen.

Tteokguk

Germany

T&uuml;ften un plum is een traditionele aardappelsoep die oorspronkelijk uit Noord-Duitsland komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van aardappelen, uien, wortelen, selderij, groentebouillon, pruimen, spek, olie, witte wijnazijn, zout en peper. De uien worden gekookt tot ze doorschijnend zijn en vervolgens gemengd met de aardappelen, selderij en wortelen. De ingrediënten worden bedekt met de bouillon en gestoofd tot de groenten zacht worden. Het spek wordt gebakken tot het knapperig is en de gehakte pruimen worden gebakken in het resterende vet. De soep wordt gepureerd en de stukjes spek en pruimen worden aan de pan toegevoegd. T&uuml;ften un plum wordt op smaak gebracht met zout, peper en een scheutje azijn en de soep wordt vervolgens geserveerd terwijl deze nog warm is.

Tuften een pruim

United States

Turtle soup is een traditionele Amerikaanse soep die oorspronkelijk uit Louisiana komt. Deze donkere soep is zo robuust dat het grenst aan een stoofpot. Het wordt meestal gemaakt met schildpaddenvlees, een roux van boter en donker meel, sherry, tomaten, bouillon, in blokjes gesneden hardgekookte eieren, citroensap en verschillende kruiden en specerijen zoals peterselie, paprika, komijn, koriander en piment. Als de soep klaar is, wordt deze geserveerd in aparte kommen, vaak met sherry, partjes citroen of knapperig brood erbij. De schildpadden die voor de soep worden gebruikt, zijn alligator snapping turtles, maar tegenwoordig komen ze van boerderijen en niet uit het wild, omdat de commerciële verzameling van deze soort in 2004 in Louisiana verboden is.

Schildpadsoep

Dit bijna vergeten Turkse gerecht werd in een lexicon uit de 11e eeuw beschreven als een soep gemaakt met noedels, linzen en yoghurt, een veelvoorkomende combinatie in zowel T&uuml;rkiye als Kazachstan, een Turkssprekend Aziatisch land waar deze soep kespe wordt genoemd. Tegenwoordig wordt tutma&ccedil; &ccedil;orbası meestal gemaakt met zelfgemaakte, vierkant gesneden eiernoedels en wordt het meestal bereid met de toevoeging van lams- of schapenvlees, maar soms ook rundvlees of zelfs paardenvlees. De soep wordt traditioneel geserveerd in speciale kommen en wordt meestal vergezeld door katık, een soort Turkse zure yoghurt.

Allebei leuk

Georgia

Tutmaji is een traditionele Georgische noedel- en yoghurtsoep die oorspronkelijk uit Meskheti komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van een paar eenvoudige ingrediënten zoals bloem, water, boter, uien, yoghurt en zout. De bloem en het water worden gemengd om een stijf deeg te maken dat in twee stukken wordt verdeeld. Het eerste stuk deeg wordt verwerkt tot korte noedels, terwijl het andere stuk deeg wordt gebruikt om dikke en grove noedels te maken. De noedels worden in boter met gehakte uien gegooid tot ze goudbruin zijn en het mengsel wordt vervolgens in kokend water gedaan. Wanneer de noedels naar de oppervlakte drijven, wordt de yoghurt erdoor geroerd en wordt de soep nog een paar minuten gekookt voordat deze warm wordt geserveerd. Interessant genoeg heeft tutmaji de reputatie een geweldig middel tegen een kater te zijn.

Tutmaji

Philippines

Gemakkelijk te bereiden en boordevol gezonde groenten, utan is een beroemde Filipijnse soep die oorspronkelijk afkomstig is van de Visaya-eilanden. Deze heldere groentesoep was oorspronkelijk een gerecht voor arme mensen, dat alle groenten bevatte die voorhanden waren. Tegenwoordig kan het ook een grote verscheidenheid aan wortelgroenten en bladgroenten bevatten die alleen in gezouten water worden gekookt. Af en toe kan deze voedzame soep worden verrijkt met stukken vlees of stukjes gebakken vis. Hoewel het oorspronkelijk een zuinig gerecht was, wordt het tegenwoordig beschouwd als een extreem gezonde soep die doorgaans in veel Filipijnse huishoudens wordt bereid.

Oetan

Chile

Valdiviano is een van de beroemdste en oudste Chileense soepen. Omdat het in het hele land enorm populair is, verschijnt het in talloze versies, maar het bestaat meestal uit dunne reepjes beef jerky of charqui, uien, eieren, verschillende kruiden en af en toe aardappelen. Er wordt aangenomen dat het is ontstaan in 1598 toen de Spaanse veroveraars een grote nederlaag leden tegen het Mapuche-volk en zich moesten terugtrekken naar de afgelegen stad Valdivia. Afgesneden van de belangrijkste voedselvoorzieningsroutes, was hun dieet sterk afhankelijk van beef jerky, dat ze op veel innovatieve manieren gebruikten, waaronder deze stevige soep die al snel een nationale favoriet werd.

Valdiviano

Vellutata di zucca is een klassieke Italiaanse pompoensoep. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van gehakte en geschilde pompoen, aardappelen, groentebouillon en olijfolie. De ingrediënten worden gekookt tot ze zacht zijn en vervolgens gemengd tot de soep fluweelzacht is. Het kan worden verrijkt met een beetje room en het wordt meestal alleen op smaak gebracht met een snufje zout en peper. Bij het serveren wordt het soms geserveerd met stukjes geroosterd brood. De soep is vooral populair in de herfst.

Gesneden courgette

Vermont corn chowder is een traditioneel gerecht gemaakt met een bouillon op basis van melk, maïs en andere groenten zoals uien, erwten, aardappelen en kool. Het gerecht wordt meestal verrijkt met reepjes spek en ingedikt met bloem of Vermont cheddar kaas. Chowder kan worden herleid tot de 16e eeuw, toen het werd beschouwd als een maaltijd voor de armen. Het woord chowder is afgeleid van het Franse woord chaudiere, verwijzend naar een vat dat werd gebruikt door de Franse vissers die stevige visstoofschotels maakten door vis te koken met groenten en melk. Vermont corn chowder wordt geprezen als een ideaal gerecht voor late zomeravonden wanneer lokaal geteelde maïs op zijn best is.

Vermont Maïssoep

Deze dikke Franse soep wordt gemaakt met gepureerde prei, uien, aardappelen, room en kippenbouillon. Er is een voortdurend debat over de oorsprong ervan - sommigen beweren dat het Franse wortels heeft, terwijl anderen volhouden dat de soep een Amerikaanse uitvinding is. Een groep voedselhistorici zegt dat de soep in 1859 werd uitgevonden door de Franse chef-kok Jules Gouffe, terwijl anderen geloven dat de oorspronkelijke maker Louis Diat was, een Franse chef-kok die werkte bij het New York Ritz-Carlton. Geïnspireerd door de aardappel- en preisoep uit zijn jeugd, noemde hij de soep crème Vichyssoise glacé, naar zijn geboorteplaats Vichy. Tegenwoordig wordt de soep traditioneel koud geserveerd en vaak gegarneerd met verse gehakte bieslook.

Vichyssoise

De Vietnamese versie van hot pot wordt gemaakt door een grote metalen pan met sudderende bouillon in het midden van de tafel te plaatsen. Verschillende ingrediënten worden in de bouillon gedaan en aan tafel gekookt, en het gerecht is vooral populair na een avondje flink drinken. Typische ingrediënten voor dit type hot pot zijn kip of varkensvlees, zeevruchten, dun gesneden rundvlees, tofuvellen, wontons, champignons, viskoekjes, groenten of eierknoedels. De pan wordt meestal gevuld met gefrituurde teentjes knoflook, chilipepers, vissaus, suiker, gember, citroengras en tamarindepasta voordat de bouillon wordt toegevoegd. Hoe meer ingrediënten er in de pan worden gedaan, hoe geuriger de hot pot wordt. Er zijn ook vegetarische versies met ingrediënten zoals kruiden, rijst, noedels, kool, paksoi en champignons. Nadat het eten in de pan is gekookt, wordt het meestal gegeten met een dipsaus die bestaat uit chilipepers, knoflook, zout en limoensap, of degene die is gemaakt met sojasaus, suiker, sesamolie, chilipepers en geroosterde sesamzaadjes.

Vietnamese Hotpot

Slovenia

Vipavska jota is een traditionele Sloveense dikke soep of stoofpot die oorspronkelijk uit het Vipava-gebied komt. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van bonen, aardappelen, zuurkool, reuzel, knoflook, bloem, laurierblaadjes, zout en peper. De zuurkool wordt gekookt in gezouten water en gemengd met licht gepureerde gekookte aardappelen en de helft van de bonen. De andere helft van de bonen wordt gepureerd en toegevoegd aan de soep met knoflook gebakken in reuzel en laurierblaadjes. Het zuurkoolmengsel wordt toegevoegd aan de soep, het wordt op smaak gebracht en vervolgens nog een paar minuten gekookt. Indien gewenst wordt er gerookt varkensvlees aan de soep toegevoegd om de smaak te verbeteren. Vipavska jota wordt meestal bereid en gegeten na de feestdagen als middel tegen een kater.