Soep

Miyan kuka is een traditionele Nigeriaanse soep. Het wordt gemaakt met een combinatie van gedroogde en gemalen baobabbladeren als hoofdingrediënt. Hoewel elk Nigeriaans gezin zijn eigen recept heeft, zijn andere veelgebruikte ingrediënten bij de bereiding van miyan kuka onder andere gedroogde okra, uien, olie, gember, gedroogde vis, johannesbroodpitten, hete chilipepers en kruidenblokjes. De soep wordt gekookt tot alle ingrediënten zacht zijn en wordt dan vaak geserveerd met tuwo shinkafa (Nigeriaanse kleverige rijstballetjes).

Mijn lievelingsdier

Het hoofdingrediënt in deze voedzame Zuid-Koreaanse soep is gedroogd zeewier, meestal wakame-variant die in Korea miyeok wordt genoemd. De soep bestaat uit een stevige bouillon en een keuze aan eiwitten, waaronder rundvlees, garnalen, oesters, mosselen of tofu, terwijl het meestal op smaak wordt gebracht met sesamolie en sojasaus. Interessant is dat deze soep, vanwege de gunstige eigenschappen van wakame, een basisgerecht is dat door vrouwen wordt gegeten nadat ze zijn bevallen. De traditie suggereert ook om het te eten op verjaardagsfeesten, maar het wordt meestal genoten als een troostend alledaags gerecht dat wordt geserveerd met rijst en verschillende Koreaanse bijgerechten.

Miyeokguk

Miyeok-oi-naengguk is een traditionele koude soep die oorspronkelijk uit Zuid-Korea komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van wakame, hete pepers, uien, knoflook, bosuitjes, komkommers, cherrytomaatjes, sesamzaadjes, suiker, zout en witte azijn. Het wakame-zeewier wordt geweekt en geblancheerd tot het groen is. Vervolgens wordt het uitgelekt en in kleinere stukken gesneden. De suiker wordt gemengd met zout, hete pepers, azijn, uien, bosuitjes, knoflook en koud water. Het mengsel wordt geroerd, er worden ijsblokjes aan toegevoegd en alles wordt geroerd voordat het wordt gemengd met het zeewier en de komkommerstokjes. De soep wordt gegarneerd met gehalveerde cherrytomaatjes, bestrooid met sesamzaadjes en ijskoud geserveerd. Miyeok-oi-naengguk is vooral populair op warme zomerdagen.

Miyeok-oi-naengguk

United States

Hoewel het is beïnvloed door de traditionele Finse keuken, is mojakkasoep een stevig gerecht dat zijn oorsprong vindt in de Fins-Amerikaanse gemeenschappen, voornamelijk gelegen in de buurt van de Grote Meren. Sommige bronnen beweren dat mojakka is geëvolueerd uit de Botnische vissoep, maar de moderne versies vervangen vis vaak door rundvlees, varkensvlees of hertenvlees, terwijl extra ingrediënten verschillende groenten en kruiden bevatten. Het wordt meestal bereid tijdens de koudere seizoenen en wordt voornamelijk genoten als een voedzaam hoofdgerecht.

Mojakka

Netherlands

Mosterdsoep is een traditionele Nederlandse soep gemaakt met een combinatie van bloem, boter, bouillon, room, prei en grove mosterd (bij voorkeur Groningse of Zaanse mosterd). Deze soep is een specialiteit van Groningen. Indien gewenst kan er spek en witte wijn aan de soep worden toegevoegd voor extra smaak. Eenmaal gekookt, wordt de soep traditioneel in kommen of soepborden geschept en gegarneerd met gehakte bieslook of spekjes. Deze fluweelzachte, romige soep is vooral populair in de winter.

Mosterdsoep

Deze lichte, voedzame Zuid-Koreaanse soep combineert stukjes rundvlees en gesneden Koreaanse radijsjes (mu). De soep is gebaseerd op een milde bouillon die gekruid en op smaak gebracht is met vissaus, uien, knoflook of sojasaus, maar verschillende varianten die op smaak gebracht kunnen worden met sojabonenpasta of chilivlokken. Het gerecht wordt meestal geserveerd met rijst en kimchi, evenals verschillende andere Koreaanse bijgerechten (banchan).

Mokuk

Deze klassieke currysoep is ontstaan in de 18e eeuw in het Britse Raj, het koloniale regime van India. Mulligatawny ontleent zijn naam aan het Tamil miḷaku-taṇṇīr, wat letterlijk vertaald 'zwarte peperwater' betekent. Oorspronkelijk bevatte het lokale Madras-recept waarop de soep was gebaseerd alleen groenten, kruiden en rijst, terwijl latere Britse versies verschillende soorten vlees toevoegden, voornamelijk kalfsvlees of kip. Moderne mulligatawny-recepten zijn vaak nog complexer, dus de soep wordt nu vaak gemaakt met de toevoeging van linzen, appels, kokosmelk en soms zelfs citroensap. Gegeten met een grote hoeveelheid gekookte rijst, wordt deze stevige vleessoep een maaltijd op zich en wordt traditioneel genoten met een klodder pittige zure room.

Mulligatawny

Mulukhiyah is het nationale gerecht van Egypte, een soep gemaakt door het koken van een grote hoeveelheid fijngehakte jute, een groene bladgroente met een kenmerkende bittere smaak. Traditioneel wordt de soep gekookt met knoflook, koriander, kippenvlees of kippenbouillon, en wordt meestal geserveerd met witte rijst of pitabroodje, en een partje citroen of limoen erbij. Er wordt aangenomen dat het gerecht dateert uit de tijd van de farao's, de naam komt van het woord mulokia, wat Koninkrijk der Koningen betekent, verwijzend naar het feit dat het alleen werd gegeten door de koningen, koninginnen en edelen in die tijd. De slijmerige textuur en sterke aroma's hebben de harten van veel mensen veroverd, dus de soep is ook behoorlijk populair in Libanon, Palestina en in het hele Midden-Oosten.

Mulukhiyah

Finland

Mykyrokka is een traditionele Finse soep uit de centrale regio Savo. Het bestaat uit bloeddumplings - traditioneel bereid met bloed en gerstemeel en meestal gevormd als platte, handpalmgrote schijven - aardappelen en verschillende soorten vlees en orgaanvlees. Alle ingrediënten worden gekookt in een goed gekruide, smaakvolle bouillon die licht- tot donkerbruin van kleur is. De soep wordt voornamelijk geassocieerd met de herfst en vroege winter en wordt meestal gegeten als een stevig hoofdgerecht.

Mykyrokka

Naengguk is een algemene naam voor een groep Zuid-Koreaanse koude soepen die meestal in de zomer worden gegeten. Er wordt aangenomen dat er geen betere verfrissing is dan een kom koude naengguk op een warme zomerdag. De soepen worden doorgaans verdeeld in twee hoofdcategorieën: voor de eerste wordt koud water gecombineerd met azijn en ingrediënten zoals komkommers, lente-uitjes, knoflook, wakame of nori-zeewier. De tweede categorie naengguk is gereserveerd voor soepen die goed zijn voor de gezondheid, zoals soepen gemaakt met sesamzaad, sojabonen of kip. Naengguk verscheen voor het eerst in de 12e eeuw in een gedicht geschreven door Yi Gyu-bo, waar het werd aangeduid als soep met sunchae en werd geprezen om zijn verfrissende, heldere smaak.

Naengguk

Australia

Deze pompoensoep is een traditioneel Nieuw-Zeelands gerecht dat veel variaties kent. Het wordt meestal bereid met een combinatie van gepureerde pompoen, uien, citroengras, boter, kokosmelk, bloem, eidooiers, nootmuskaat en kruiden. De uien en het citroengras worden in boter gebakken tot ze zacht zijn, gevolgd door de pompoenpuree die aan de pan wordt toegevoegd, samen met wat water en versgeraspte nootmuskaat. De combinatie wordt kort gekookt en vervolgens gemengd met een roux bestaande uit bloem en kokosmelk, terwijl de geklopte eidooiers aan het einde van het koken aan de soep worden toegevoegd. Als de soep klaar is, wordt deze warm geserveerd en kan deze indien gewenst worden gegarneerd met croutons.

Nieuw-Zeelandse pompoensoep

Ngam ngov is een traditionele Cambodjaanse zure soep die meestal wordt gemaakt met ingemaakte limoen, vlees, groene uien, gebakken knoflook, vissaus, suiker en zeezout. Naast de zure smaak van de ingemaakte limoen, krijgt de soep een aangename geur van makrut limoenbladeren en een pittige kick van rode pepers. Een typisch Cambodjaans bruiloftsgerecht, de soep wordt traditioneel bereid met eend, hoewel het tegenwoordig meestal kip of varkensvlees bevat. Ngam ngov wordt meestal gegarneerd met wat versgehakte koriander of culantro en wordt meestal vergezeld door gestoomde witte rijst. Deze pittige soep omarmt de zuurheid die een al te bekende en zeer gewaardeerde smaak is door het Cambodjaanse gehemelte en een onmiskenbaar kenmerk van de Cambodjaanse keuken.

Geen ngov

Niboshi dashi of iriko dashi is een traditionele Japanse bouillon. Het wordt gemaakt door gedroogde babysardines te koken, ook wel niboshi genoemd. Eenmaal bereid, wordt deze bouillon vaak gebruikt in verschillende gerechten, zoals misosoep, noedelsoepen, nimono (gestoofde gerechten) en hete potten, waardoor rijke en krachtige smaken vol umami worden toegevoegd. Niboshi dashi wordt ook gebruikt in de Koreaanse keuken. Omdat de bouillon is gebaseerd op vis, past het erg goed bij groentegerechten.

Niboshi-dashi

Nilagang baka is een traditionele soep die oorspronkelijk uit de Filipijnen komt. Hoewel er veel variaties zijn, wordt het meestal bereid met een combinatie van uien, runderbouillon, blokjes rundvlees, baby paksoi, kool, bakbananen, aardappelen, selderij, steranijs, zout en peper. De soep wordt zachtjes gekookt tot het rundvlees mals is en de groenten gaar zijn. Nilagang baka is vooral populair op koude of regenachtige dagen en wordt altijd warm geserveerd. Traditioneel wordt het geserveerd met gestoomde rijst en vissaus (patis). Soms wordt er een extra portie bouillon in een apart kommetje apart geserveerd.

Nilagang baka

Nudelsuppe is een eenvoudige Duitse noedelsoep die doorgaans bestaat uit noedels in heldere soep. Traditioneel is de basis voor de soep een rijke kippen- of runderbouillon met Duitse soepgroenten of soepgroenten (Suppengr&uuml;n) zoals wortelen, pastinaken, prei, selderij, uien en rapen. Dunne eiernoedels zoals faddennudeln zijn de meest gebruikte noedels voor deze soep, hoewel andere noedelsoorten ook in plaats daarvan kunnen worden gebruikt. De soep en de noedels worden meestal apart bereid en de gekookte noedels worden vlak voor het serveren aan de hete soep toegevoegd. Nudelsuppe wordt soms verrijkt met stukjes in blokjes gesneden of versnipperde kip of rundvlees, afhankelijk van het type bouillon dat voor de basis wordt gebruikt, en wordt meestal bestrooid met verse bieslook of peterselie. In Duitsland worden noedelsoepen doorgaans als voorgerecht gegeten en ze maken al lang deel uit van het traditionele sjabbatdiner.

Naaktsoep

Oden staat vooral bekend als een maaltijd van een eetkarretje, bedoeld om te ontspannen na een dag hard werken. Het is een eenpansgerecht met talloze ingrediënten, zoals visballetjes, viskoekjes, konnyaku, gefrituurde tofu, eieren en groenten, gekookt in een lichte bouillon op basis van sojasaus. Oden is extreem populair in de winter en is in Japan vaak te vinden rond september of oktober. Hoewel het te vinden is bij straatstalletjes, wordt oden ook vaak thuis gemaakt, gekocht in gemakswinkels en geserveerd in sommige specialiteitenrestaurants. Er wordt gezegd dat het gerecht zijn oorsprong vindt in het Muromachi-tijdperk en dat het een geëvolueerde versie is van een gerecht genaamd dengaku, verwijzend naar tofu- en konnyaku-stukken die werden bedekt met misopasta en gegrild op spiesjes. De naam oden is het eerste deel van het woord dengaku, met de beleefde 'o' toegevoegd als voorvoegsel.

Oden

Deze eenvoudige Luxemburgse uiensoep wordt gemaakt door uien te roerbakken in boter en ze vervolgens te koken in groentebouillon met witte wijn en karwijzaad. De gloeiendhete soep wordt vervolgens overgebracht in voorverwarmde soepkommen of kopjes en afgemaakt met stukjes geroosterd brood, zonnebloempitten en geraspte kaas erbovenop. Eenmaal samengesteld, wordt de &ouml;ennenzop gegrild tot de kaas op de bovenkant smelt en het enige dat overblijft is om te smullen en te genieten.

Openen

Nigeria

Ofe onugbu is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Nigeria komt. Het wordt gemaakt met een combinatie van bitterblad, cocoyampasta, rode palmolie, gedroogde vis, rundvlees en pens, rivierkreeft, kruidenblokjes en een traditionele kruidenmix genaamd ogiri igbo. De ingrediënten worden in water gekookt in een afgedekte pan totdat de cocoyamklontjes oplossen en de andere ingrediënten een zachte consistentie krijgen. De soep mag niet te dik zijn, dus het is aan te raden om meer water toe te voegen als ofe onugbu te dik wordt. Het mag ook niet bitter zijn, dus bitterblad moet goed worden gewassen en uitgeknepen voor het koken, en het water in de soep moet ook worden ververst totdat er geen spoor van bitterheid meer over is. Ofe onugbu is afkomstig van het Igbos-volk in Oost-Nigeria.

Ofe onugbu

Ogbono is een traditionele Nigeriaanse soep gemaakt met een combinatie van ogbono zaden, rode palmolie, uien, bouillon, kruidenblokjes, bladgroenten zoals spinazie, pompoenbladeren of bitterblad, en diverse soorten vlees en vis zoals rundvlees, pens, garnalen en rivierkreeft. De ingrediënten worden in een onafgedekte pan gekookt tot ze helemaal zacht zijn, en de soep wordt dan traditioneel warm geserveerd met fufu, omdat de slijmerige consistentie van de soep helpt de klonten fufu naar beneden te laten glijden. Ogbono heeft veel versies, dus het kan ook zonder groenten worden gemaakt.

Ogbono-soep

Okroshka is een klassieke Russische koude soep die bestaat uit gehakte groenten, gekookt vlees en aardappelen op basis van kvass (een gefermenteerde tarwedrank) of kefir. Afhankelijk van de regionale variëteiten kan het vlees dat in okroshka wordt gebruikt variëren van tong of worst tot gerookte vis, ham en doktorskaya kolbasa (worst in bolognastijl). Bijna alle versies van de soep bevatten komkommers, bosuitjes, dille, radijsjes en hardgekookte eieren, terwijl sommige versies fruit zoals kersen en appels gebruiken. Er wordt gezegd dat de verhouding van groenten en vlees altijd 1:1 moet zijn. De naam van de soep is afgeleid van het Russische werkwoord kroshit, wat verkruimelen of hakken betekent. Okroshka is in de zomer in Rusland enorm populair, omdat het altijd koud wordt geserveerd als verfrissing, en omdat het een zeer veelzijdig gerecht is dat gemakkelijk te bereiden is.